سراهای محله باید نقطه اتکای فرهنگی باشند

فرشاد شیرزادی| خبرنگار:

منطقه 7

او را در بسیاری از جلسه‌های هنری و فرهنگی به‌عنوان مجری می‌شناسیم. سخنور است و پشت‌تریبون، خوش‌پوش و خوش‌اخلاق و خوش‌سخن. از بدو ورودش به تهران موسیقی را به شکل حرفه‌ای دنبال کرد و در کنار موسیقی به ترانه‌سرایی و شعر نیز علاقه‌مند شد. او امروز در محله «سهروردی» سکونت دارد و فعالیت‌های فرهنگسرای اندیشه در دهه 70 برایش بسیار خاطره‌انگیز است. گفت‌وگوی کوتاه و خواندنی ما را با «سید عباس سجادی» از دست ندهید.  

مهم‌ترین مشکلی که از حیث فرهنگی در محله شما وجود دارد، چیست؟ 

مهم‌ترین آسیبی که اغلب محله‌های تهران دارند، استفاده نکردن از ظرفیت‌های فرهنگی محله‌هاست. در عرصه فرهنگ و هنر می‌توان از بسیاری امکانات استفاده کرد، اما این ظرفیت‌ها معطل، بدون استفاده و تهی مانده‌اند. در هر محله‌ای فرهنگسراها و سرای محله‌ها باید نقطه اتکایی در زمینه فرهنگی و هنری باشند. در اغلب سرای محله‌ها سلسله‌ای از برنامه‌های غیر‌مرتبط و کارشناسی نشده در زمینه‌های مختلف اجرا می‌شود که به‌طور مستقیم ربطی هم به فعالیت‌های فرهنگی ندارند. در این سراها اغلب کلاس‌های آموزشی و کمک درسی برای کودکان برگزار می‌شود که در مجموع نفعی برای ارتقای فرهنگ محله ندارد. تهران به‌عنوان پایتخت فرهنگی هنری ایران باید وضع بهتری از دیگر شهرها داشته باشد و محله‌هایش از این حیث به‌عنوان نمونه، برای دیگر شهرها به‌عنوان الگو مطرح شود اما امروز چنین وضعی حاکم نیست.‌ گویی باید رجعتی به گذشته داشته باشیم و به نوعی به دوره بازگشت برسیم. 

در محل سکونتتان، فعالیت فرهنگسراها را چگونه ارزیابی کرده‌اید؟ 

به‌طور دقیق رصد نکرده‌ام اما در محله سهروردی، در نزدیکی فرهنگسرای اندیشه، زمانی کارهای خوبی در عرصه فرهنگ و هنر انجام می‌شد که امروز خبری از آنها نیست. البته فرهنگسرای ارسباران، وضع بهتری دارد. در این فرهنگسرا رنگ و بویی از فعالیت‌های فرهنگی به چشم می‌خورد و برخی اقدام‌ها پسندیده و مفید و مثبت در قالب انواع برنامه‌های هنری اجرا می‌شود. 

بهترین و زیباترین خاطره‌ای که با فرهنگ و تهران پیوند خورده برایتان چیست؟ 

من سال 1374 به تهران آمدم و از همان سال در محله سهروردی سکونت داشته‌ام. جذاب‌ترین خاطره من حضور در کانون‌های ادبی بوده است، آن هم در بدو ورودم به تهران. وقتی پا به تهران گذاشتم در همین فرهنگسرای اندیشه فعالیت‌هایی داشتیم که خاطرات خوبی را در ذهنم برایم رقم زده است. برنامه «سه‌شنبه‌های شعر» فرهنگسرای اندیشه را هیچ‌گاه از یاد نمی‌برم. تأثیر این جلسات نیز بارز بود. این جلسات در ذهنم ماندگار شده‌اند. به واسطه همین فعالیت‌ها با بزرگان شعر و ادب ارتباط برقرار کردم و وارد عرصه موسیقی هم شدم. آن زمان فعالیت‌های فرهنگی فرهنگسرای اندیشه یکی از شاخصه‌های فرهنگی شهر تهران به حساب می‌آمد. امیدوارم این فعالیت‌هـــا روزی از سر گرفته شود.