جهان بی‌نقاب

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

در روزگاری که مرز میان واقعیت و دستکاری‌های بی‌پایان دیجیتال روزبه‌روز باریک‌تر می‌شود و تصاویر اغراق‌شده و برساخته چشم مخاطبان را تسخیر کرده‌اند، مسابقه عکاسی مناظر طبیعی، همچنان پرچمدار «اصالت دیداری» است؛ رقابتی کم‌نظیر در جهان عکاسی که خط قرمز آن فریب بصری است و پیش از هر چیز، چشم‌انداز دست‌نخورده زمین را همان‌گونه که به چشم می‌آید طلب می‌کند. داوران این رویداد با قوانینی سختگیرانه و واکاوی موشکافانه فایل‌های خام، هرگونه دستکاری ساختگی، حذف و اضافه کردن عناصر یا دگرگون‌سازی ماهیت سوژه را قدغن کرده‌اند تا عیار واقعی مهارت عکاس در دل طبیعت سنجیده شود. در ششمین دوره این رویداد معتبر بین‌المللی، رقابتی فشرده میان ۱۱هزار و ۹۲۹فریم از ۱۰۸۶عکاس ۵۲ کشور شکل گرفت. پس از غربالگری‌های چندمرحله‌ای، 2هزار و ۵۵۸ اثر به مرحله سنجش دقیق و راستی‌آزمایی فنی رسیدند تا روایتی بی‌واسطه از شگفتی‌های اقلیمی جهان را پیش روی داوران بگذارند. در پایان، عنوان معتبر «عکاس سال» به لوکاس فورلان رسید؛ هنرمندی که با پیوند نگاه ژرف و پردازش واقع‌گرایانه، گستره‌ای تماشایی از شگفتی‌های ماکروی(ذره‌بینی) یخ تا عظمت خاموش رشته‌کوه‌ها را به ثبت رسانده است. گزارش تصویری پیش‌رو، بازخوانی قاب‌های برگزیده‌ای است که اثبات می‌کنند زمین، بدون افکت‌های اغراق‌آمیز و ارائه‌های فریبنده، به اندازه کافی جادویی و باشکوه است.‌


دنیا از دریچه نگاه لوکاس فورلان
موفقیت لوکاس فورلان به‌عنوان مرد اول این دوره از رقابت‌ها، تجلی کامل توازن میان تکنیک‌های مجاز پس‌پردازش و حفظ روح وفاداری به جغرافیاست. مجموعه آثار او پنجره‌ای است به تنوع شگفت‌انگیز اقلیمی؛ او در قاب‌های ماکروی خود، هندسه پنهان و الگوهای یخی را با چنان جزئیاتی به تصویر کشیده که گویی تماشاگر در حال لمس برودت محیط ‌ است. از سوی دیگر، فورلان وقتی لنز خود را رو به عظمت بی‌انتهای رشته‌کوه‌ها می‌چرخاند، برخلاف سنت رایج عکاسی تجاری، از اشباع غلیظ رنگ‌ها یا کنتراست‌های کاذب برای جلب توجه آنی مخاطب خودداری می‌کند. این رویکرد مینی‌مالیستی و باوقار سبب شد تا داوران، مجموعه او را به‌عنوان استاندارد طلایی عکاسی منظره در سال‌جاری معرفی کنند؛ سازه‌ای بصری که در آن، تک‌تک خطوط کوهستان و شیارهای یخ، سند زنده و دست‌نخورده سیاره ما هستند.‌



مسابقه عکاسی مناظر طبیعی، همچنان پرچمدار «اصالت دیداری» است؛ رقابتی کم‌نظیر در جهان عکاسی که خط قرمز آن فریب بصری است و پیش از هر چیز، چشم‌انداز دست‌نخورده زمین را همان‌گونه که به چشم می‌آید طلب می‌کند.