افسانه 3برادر
بعد از ۱۱۱سال، 2برادر همزمان در ترکیب اصلی ایتالیا بازی کردند؛ برادر بزرگ‌تر خانواده اسپوزیتو هم پیش از این برای تیم ملی بازی کرده بود
پیو و سباستیانو اسپوزیتو دوشنبه‌شب در پیروزی ۴ بر یک ایتالیا مقابل ترکیه، هر دو از ابتدا در ترکیب آتزوری قرار گرفتند و بعد از ۱۱۱سال، دوباره نام 2برادر در ترکیب اصلی ایتالیا کنار هم قرار گرفت. پیش از این فقط ۳بار در تاریخ فوتبال ایتالیا 2برادر همزمان برای تیم ملی بازی کرده بودند؛ جوزپه و فلیچه میلان سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳، آلدو و لوئیجی چِوِنینی سال ۱۹۱۵ و فیلیپو و سیمونه اینتزاگی سال ۲۰۰۰. آلدو و لوئیجی روز ۳۱ ژانویه ۱۹۱۵ و در بازی با سوئیس هر دو از ابتدا بازی کردند و هر سه گل ایتالیا را خودشان زدند؛ آلدو ۲گل زد و لوئیجی یک گل. حالا ۱۱۱ سال بعد دوباره 2برادر ایتالیایی از ابتدای بازی در ترکیب اصلی آتزوری کنار هم به میدان رفتند.
البته این بار ماجرای خانواده اسپوزیتو فقط به پیو و سباستیانو محدود نمی‌شود. برادر بزرگ‌تر آنها، سالواتوره، هم پیش از این برای تیم ملی ایتالیا بازی کرده و سال۲۰۲۲ نخستین بازی ملی‌اش را انجام داده بود. اسپوزیتوها نخستین خانواده 3برادری تاریخ ایتالیا هستند که هر سه در سطح بزرگسالان پیراهن آتزوری را پوشیده‌اند.
دیگر برادران ایتالیایی
ایتالیا برادران ملی‌پوش دیگری هم داشته است؛ جوزپه و فرانکو باره‌زی، کریستیان و دامیانو زِنونی، کارلو و الساندرو رامپینی و ماریو و جووانی وارگلین که برای تیم ملی بازی کرده‌اند، اما هیچ‌کدام نتوانسته‌اند مثل اسپوزیتوها، اینتزاگی‌ها، چونینی‌ها و میلان‌ها همزمان در یک بازی برای آتزوری به میدان بروند. فابیو و پائولو کاناوارو هم به تیم ملی رسیدند اما پائولو هرگز برای ایتالیا بازی نکرد.
4برادر؟
اسپوزیتوها یک رکورد خانوادگی دیگر هم دارند؛ 3برادر که هر‌سه پیراهن ایتالیا را پوشیده‌اند و 2نفر از آنها بالاخره توانسته‌اند در یک مسابقه کنار هم قرار بگیرند. پسر چهارمی هم که به تیم ملی برسد، رکورد این خانواده دست‌نیافتنی‌تر می‌شود.
غیرایتالیایی‌ها
داستان برادران ملی‌پوش فقط مختص ایتالیا نیست. فوتبال پر از خانواده‌هایی است که یک پیراهن ملی برایشان کافی نبوده است. در انگلیس، گری و فیل نویل هر دو برای تیم ملی بازی کردند؛ در بلژیک روملو و جردن لوکاکو؛ در ایرلند شمالی جانی و کوری ایوانز. نمونه‌های دیگر هم وجود دارد.
بعضی خانواده‌ها حتی از این هم پیچیده‌ترند؛ برادرانی که اصلا یک تیم ملی مشترک را انتخاب نکردند. جروم بواتنگ برای آلمان بازی کرد و برادر ناتنی‌اش کوین‌پرینس بواتنگ برای غنا. آنها حتی در جام‌جهانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ مقابل هم قرار گرفتند؛ تنها 2برادری که در 2دوره جام جهانی مقابل یکدیگر بازی کرده‌اند. همین حالا برادران دوئه همین شرایط را دارند؛ دزیره در فرانسه و گوئلا در ساحل عاج.
گرانیت و تالانت ژاکا هم یکی برای سوئیس و دیگری برای آلبانی بازی کرد و در یورو۲۰۱۶ مقابل هم قرار گرفتند. تیاگو آلکانتارا اسپانیا را انتخاب کرد و برادرش رافینیا برای برزیل به میدان رفت. در جام‌جهانی۲۰۲۲ هم اینیاکی و نیکو ویلیامز، یکی با غنا و دیگری با اسپانیا بازی کرد.
در جام‌جهانی ۲۰۲۶ هم 4زوج برادر با 4داستان متفاوت برای تیم‌های ملی مختلف بازی کردند؛ دزیره و گوئلا دوئه برای فرانسه و ساحل عاج، اینیاکی و نیکو ویلیامز برای غنا و اسپانیا، هری و جان ساتر برای استرالیا و اسکاتلند و دریک لوکاسن و برایان بروبی برای غنا و هلند.
فهرست برادرانی که به تیم ملی بزرگسالان ایتالیا رسیده‌اند:
جوزپه و فلیچه میلان| هر دو همزمان در ۳بازی ملی، ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳
آلدو و لوئیجی چونینی| همزمان در تیم ۱۹۱۵
فیلیپو و سیمونه اینتزاگی| همزمان در تیم ۲۰۰۰
بپه و فرانکو باره‌زی| هر دو ملی‌پوش شدند، اما هیچ‌وقت همزمان در ترکیب حضور نیافتند.
کریستیان و دامیانو زنونی| دوقلوها، هر دو ملی‌پوش، اما هیچ‌وقت همزمان در ترکیب حضور نیافتند.
کارلو و الساندرو رامپینی| هر دو ملی‌پوش، در دوره‌های متفاوت
ماریو و جووانی وارگلین| هر دو ملی‌پوش، اما نه همزمان
فابیو و پائولو کاناوارو| فابیو بازی ملی دارد، پائولو فقط دعوت شد و هرگز برای ایتالیا بازی نکرد.
سالواتوره، سباستیانو و پیو اسپوزیتو| هر سه در سطح بزرگسالان برای ایتالیا بازی کرده‌اند.
در همینه زمینه :