۱۳۵۹
شهید رجایی: پای شکنجه‌شده
آثار شکنجه ساواک را روی پای خود به خبرنگاران نشان داد؛ تصویری از جنایت رژیم پهلوی و روایت ایران از مظلومیت ملت و دفاع از انقلاب.
۱۳۶۶
شهید آیت‌الله خامنه‌ای: منبر جهانی انقلاب
تریبون سازمان ملل را منبری با برد جهانی برای تصحیح تصویر ایران و انقلاب دانست. اعتراض به حق وتوی برخی کشورها نیز از محورهای نطق ایشان بود.
۱۳۷۷
محمد خاتمی: گفت‌وگوی تمدن‌ها
پیشنهاد نام‌گذاری سال ۲۰۰۱ به نام «گفت‌وگوی تمدن‌ها» را مطرح کرد؛ پیشنهادی که در سازمان ملل پذیرفته شد. این بار یک عبارت، تصویر ماندگار آن حضور شد.
محمود احمدی‌نژاد: امام زمان و هولوکاست
نام امام زمان(عج) را در سخنان خود مطرح کرد. موضع او درباره هولوکاست و اینکه حتی با فرض وقوع آن، این رویداد مجوز تجاوز رژیم صهیونیستی نیست، مدت‌ها خبرساز شد.
حسن روحانی: گفت‌وگو و دیپلماسی
در نخستین سخنرانی خود از «جهان پر از بیم و امید» گفت و بر مذاکره، گفت‌وگو و تعامل تأکید کرد.
۱۴۰۱ و ۱۴۰۲
شهید رئیسی: تصویر حاج قاسم و قرآن
در ۱۴۰۱ تصویر حاج قاسم سلیمانی را بالا گرفت و او را قهرمان مبارزه با تروریسم و نابودکننده داعش خواند. در ۱۴۰۲، در واکنش به اهانت به قرآن، قرآن را بالای دست برد و گفت: «حقیقت نمی‌سوزد.»
امسال پزشکیان:
تصاویر رهبر شهید و شهدای میناب و لامرد
تصاویر رهبر شهید و کودکان و غیرنظامیان شهید را نشان داد؛ قابی برای بیان اتهام ایران علیه دولت آمریکا و تأکید بر اینکه ایران برای دفاع از خود از کسی اجازه نمی‌گیرد.
الحق گل کاشت...
پزشکیان در سازمان ملل، هم از مظلومیت ایران گفت، هم از اقتدارش. به زبانی که جهان بفهمد، هم از ایستادگی ملت ایران گفت، هم از صلح‌طلبی‌اش.
تصویر کودکان شهید میناب و لامرد را پیش چشم جهان گذاشت و از دفاع مردمی گفت که زیر حمله سر خم نکردند.
منطق مقاومت را در یک پرسش ساده بیان کرد: «کسی که از خانه و سرزمینش رانده می‌شود، مقاومت نکند چه کند؟»
درباره برنامه هسته‌ای هم موضعش روشن بود: «نه سلاح هسته‌ای، نه محرومیت از دانش هسته‌ای.»
تناقض جهان امروز را به زبانی همه‌فهم نشان داد: «بمب اتم در اسرائیل است، اما بازرس‌ها در ایران.»
به متجاوزان هشدار داد که تهدید، مقاومت ایرانیان را بیشتر می‌کند. همزمان گفت ایران آماده گفت‌وگوست و برای صلح از مذاکره نمی‌گریزد.
و فقط از آنچه بر ایران گذشته نگفت؛ از آینده‌ای گفت که امنیتش را ملت‌های منطقه با هم می‌سازند.
ابتکار نمایش تصاویر رهبر شهید و شهدای مظلوم میناب و لامرد، حرف‌هایش را از پشت تریبون به چشم و قلب مخاطب رساند.
مسلط خطابه کرد، فقط از روی متن نخواند و زبان بدنش اعتمادبه‌نفس ملی را نشان می‌داد.
خلاصه، رئیس‌جمهورمان گل کاشت.
هر بار ایران در سازمان ملل؛ یک تصویر ماندگار
در همینه زمینه :
