بار دیگر دریاچهای که دوست میداشتیم
ثبت لحظات شادی مردم در کنار دریاچه ارومیه که دوباره زندگی را تجربه میکند
فاطمه عباسی| روزنامه نگار
خاطره جمعی ما از ارومیه، تا همین چند سال پیش، به پهنهای سفید و ترکخورده گره خورده بود؛ به قایقهای به گل نشسته و حسرتی که در افق کش میآمد. اما اکنون این قاب تلخ، جای خود را به تصویری زنده و پرهیاهو داده است؛ جایی که تا همین چندی پیش، سکوت و نمک، تنها میزبانانش بودند، حالا صدای خنده و هیاهو، موسیقی متن روزهای داغ تابستانش شده است.
جانگرفتن دوباره نگین فیروزهای آذربایجان، تنها یک خبر زیستمحیطی نیست؛ یک جشن ملی است. افزایش بیش از یک متر تراز آب دریاچه در ماههای ابتدایی سال، نفسی تازه در کالبد آن دمیده و مردم را دوباره بهسوی سواحلش فراخوانده است. امروز، ساحل دیگر تماشاگر قایقهای جامانده نیست، بلکه میزبان خانوادههایی است که برای آبتنی و فرار از گرمای تابستان به آغوش شور اما حیاتبخش دریاچه پناه آوردهاند. کودکان با شوق تن به آب میزنند و بزرگترها، در هیاهوی شادمانه آنها، خاطرات گذشته خود در همین سواحل را مرور میکنند. این گزارش تصویری، روایتی است از این بازگشت مبارک؛ ثبت لحظاتی که امید را در دلها زنده میکند و نشان میدهد که نبض ارومیه، بار دیگر پرقدرت میزند و زندگی با تمام شور و حرارتش به سواحل آن بازگشته است.
افزایش بیش از یک متر تراز آب دریاچه در ماههای ابتدایی سال، نفسی تازه در کالبد آن دمیده و مردم را دوباره بهسوی سواحلش فراخوانده است
