در ۱۶۰ روز گذشته چه چیزهایی تغییر کرد؟
وحدت میدانها: امنیت ایران دیگر فقط در مرزهای جغرافیایی تعریف نشد؛ معادلهای شکل گرفت که میدانهای مختلف منطقه را به یکدیگر پیوند داد و محاسبات امنیتی را تغییر داد.
هرمز از یک تنگه به اهرم قدرت ملی تبدیل شد: تنگه هرمز دیگر فقط یک مسیر کشتیرانی نیست؛ به یکی از مهمترین ابزارهای قدرت و بازدارندگی ایران در معادلات منطقهای و جهانی تبدیل شد.
پرونده هستهای از مذاکرات پایان جنگ جدا شد: با اینکه آمریکا در مقطعی برنامه هستهای را هدف اصلی جنگ معرفی میکرد، این پرونده از مذاکرات پایان جنگ کنار گذاشته شد.
ابتکار عمل در مذاکرات تغییر کرد: توقف طولانی مذاکرات، با وجود تهدیدها و فشارهای آمریکا، درنهایت به تغییر لحن واشنگتن و انتظار برای تصمیم ایران انجامید.
جبهههای جدید علیه دشمن گشوده شد: از بابالمندب و سوئز تا اردن، تنف و عمان، فشار به نقاطی منتقل شد که دشمن آمادگی و تجربه کمتری در آن داشت.
تبدیل خیابان به خط نبرد: خنثیسازی پروژه آشوب و تبدیل میدان داخلی به بخشی از بازدارندگی در برابر آمریکا و اسرائیل.
و فراتر از این 6محور، جنگ تنها در میدان نظامی دنبال نشد؛ پیگیری حقوقی معرفی متجاوز، مطالبه غرامت و زنده نگهداشتن مسئله انتقام نیز به بخشی از راهبرد جدید بازدارندگی ایران تبدیل شد.