بیمارستانی که تسلیم نشد

مریم سرخوش | روزنامه‌نگار 

 صدای انفجار که در فضای بیمارستان بقایی۲ اهواز پیچید، بسیاری از بیماران و همراهانشان هنوز نمی‌دانستند چه اتفاقی افتاده است. بعضی‌ها از تخت پایین آمدند و با عجله به سمت خروجی رفتند، اما خیلی‌ها با شرایط جسمی وخیم حتی توان حرکت نداشتند. موشک‌ها یکی پس از دیگری در اطراف بیمارستان فرود می‌آمدند و هر انفجار، دیوارهای مرکز تخصصی درمان بیماران مبتلا به سرطان و بیماری‌های خونی را می‌لرزاند.
 با این حال، یک چیز تغییر نمی‌کرد؛ تلاش بی‌وقفه کادر درمان برای انتقال ایمن بیماران و صبوری خانواده‌هایی که با وجود همه نگرانی‌ها، به تصمیم‌های تیم درمان اعتماد کرده بودند. در کوتاه‌ترین زمان، همه بیماران به مراکز درمانی دیگر اهواز منتقل شدند و بیمارستان تخلیه شد؛ بسیاری از بیماران نگران شرایط جدید درمانشان بودند اما کمتر از ۶ساعت بعد، بقایی۲ دوباره به چرخه خدمت بازگشت و بیماران خاص در اولویت پذیرش قرار گرفتند.

روایت اول
صدای شدیدی که در بیمارستان پیچید
اولین ساعات پنجشنبه ۲۵تیر۱۴۰۵ با اصابت موشک به اطراف بیمارستان شهید بقایی۲ اهواز، همه‌چیز در چند ثانیه تغییر کرد. لرزش ساختمان و صدای مهیب انفجار، بیماران و همراهانشان را در شوکی ناگهانی فرو برد؛ برخی با وحشت از بخش‌ها خارج شدند، اما بیمارانی که حال وخیمی داشتند، ناچار روی تخت‌هایشان ماندند و چشم به تصمیم کادر درمان دوختند. حسین کرمانپور، سخنگو و رئیس مرکز روابط‌عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت، همان دقایق نخست در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «بیمارستان بقایی۲ اهواز، مرکز درمان بیماران سرطانی، هدف حمله موشکی قرار گرفته است. برخی بیماران و همراهان از ترس صدا و لرزش‌های شدید بیمارستان را ترک کرده‌اند و تنها بیماران بسیار بدحال در بخش‌ها باقی مانده‌اند.» او صبح پنجشنبه در گفت‌وگو با همشهری گفت: «پس از اصابت موشک به نزدیکی بیمارستان، روند انتقال بیماران به مراکز درمانی دیگر آغاز شد و همه بیماران، ازجمله بیماران بدحال، با موفقیت منتقل شدند.» کرمانپور تأکید کرد در این حادثه هیچ آسیبی به بیماران، همراهان یا کادر درمان وارد نشد و بیمارستان پس از ایمن‌سازی، فعالیت خود را از سر گرفت.

روایت دوم
همراهی و صبوری بیماران در بحران
شدت انفجارها در اطراف بیمارستان باعث شد برای حفظ امنیت بیماران، تصمیم به تخلیه کامل این مرکز گرفته شود. در آن ساعات پرالتهاب، بیماران و خانواده‌هایشان با وجود نگرانی، به توصیه کادر درمان اعتماد کردند تا انتقال بیماران بدون ازدحام و با رعایت کامل نکات ایمنی انجام شود. برای بسیاری از خانواده‌ها، سپردن بیمار به آمبولانسی که او را به بیمارستان دیگری می‌برد، لحظه دشواری بود؛ اما همه می‌دانستند این جابه‌جایی برای ادامه درمان ضروری است. حاتم بوستانی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، گفت: «در ساعات اولیه حادثه، به‌جز ۱۰بیمار بدحال، سایر بیماران از بیمارستان خارج شدند و بیماران بدحال نیز با رعایت کامل پروتکل‌های ایمنی به بیمارستان‌های سینا، آیت‌الله کرمی و گلستان منتقل شدند تا روند درمان آنها متوقف نشود.»  اهمیت این جابه‌جایی زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم بیمارستان بقایی۲، یکی از مراکز مرجع درمان بیماران مبتلا به بیماری‌های خونی و سرطان در جنوب غرب کشور است؛ مرکزی که خدمات فوق‌تخصصی تشخیصی، درمانی و مراقبتی را به کودکان و بزرگسالان مبتلا به بیماری‌های هماتولوژی و انکولوژی ارائه می‌دهد. حاتمی هم به این جایگاه ویژه بیمارستان اشاره کرد و گفت:‌ «سازه بیمارستان بقایی۲ از مقاوم‌ترین مراکز درمانی کشور است و این مرکز به‌دلیل امکانات، تجهیزات پیشرفته و حضور تیم‌های فوق‌تخصصی، جایگاه منحصربه‌فردی در خوزستان دارد؛ به‌گونه‌ای که هیچ مرکز درمانی دیگری در منطقه، با این سطح از امکانات و کیفیت خدمات، قادر به ارائه خدمات تخصصی به بیماران مبتلا به سرطان و بیماری‌های خونی نیست.» شاید همین اهمیت باعث شد از مدیران و کادر درمان گرفته تا بیماران و همراهانشان، یک هدف مشترک داشته باشند؛ اینکه حتی در میانه بحران، درمان هیچ بیماری ناتمام نماند.

روایت سوم
بازگشت در کمتر از ۶ساعت
فقط ۶ساعت طول کشید تا چراغ اتاق‌های درمان دوباره روشن شود. بیمارستانی که ساعاتی قبل برای حفظ جان بیماران تخلیه شده بود، بار دیگر پذیرای بیمارانی شد که درمانشان حتی یک جلسه هم نباید به تعویق می‌افتاد. رئیس دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز گفت: «بیمارستان بقایی۲ در کمتر از ۶ساعت دوباره به مدار خدمت بازگشت. بیش از ۶۰بیمار پذیرش شدند و خدمات درمانی دریافت کردند، زیرا روند شیمی‌درمانی این بیماران به هیچ عنوان نباید متوقف می‌شد.»‌ بوستانی، مدیریت این بحران را نتیجه تلاش شبانه‌روزی کادر درمان، مدیران و کارکنان بیمارستان و همچنین همراهی بیماران و خانواده‌های آنان دانست و افزود: «مجموعه سلامت خوزستان با حفظ آمادگی کامل، همه ظرفیت‌های خود را برای تداوم ارائه خدمات درمانی ایمن و بدون وقفه به‌کار گرفت.»‌ بازگشت این بیمارستان به چرخه درمان، امید را به بیمارانی برگرداند که در همان ساعات نخست تخلیه، نگران شرایط درمانی‌شان بودند. پیوند امید و تلاش بار دیگر نشان داد حتی در سخت‌ترین شرایط هم نظام سلامت خدمت به بیماران را متوقف نمی‌کند؛ حتی زیر سایه موشک‌هایی که  نه حرمت تخت بیمار را نگه می‌دارند و نه کلاس درس را که باید پناه امن کودکان باشد؛ همان موشک‌هایی که مدرسه میناب را نیز از آتش جنگ در امان نگذاشتند.