نگاه
سربازانی که به خانه بازنمیگردند
لیلا شریف | روزنامهنگار
بامداد چهارشنبه (24تیر) حمله موشکی به تیپ ۳۸۸ نیروی زمینی ارتش در بمپور سیستان و بلوچستان، یکی از تلخترین حوادث روزهای اخیر را رقم زد. براساس اعلام ارتش، در این حمله آسایشگاه، مهمانسرا و برخی اماکن نگهبانی پادگان هدف اصابت 13موشک دشمن آمریکایی قرار گرفت و چند تن از کارکنان پایور و سربازان وظیفه به شهادت رسیدند و شماری دیگر نیز مجروح شدند.
در میان شهدا، سربازانی بودند که تنها برای انجام خدمت سربازی، کیلومترها دورتر از خانه و خانواده روزهای جوانی خود را میگذراندند؛ جوانانی که شاید روزهای باقیمانده خدمتشان را میشمردند و برای بازگشت به آغوش خانواده برنامه داشتند اما سرنوشت، پایان دیگری برایشان نوشت.
هر کدام از این سربازان، فرزند خانوادهای بودند که با هزار امید راهی خدمتشان کرده بودند؛ مادرانی که چشمانتظار تماس شبانه فرزندشان بودند و پدرانی که به بازگشت او دل بسته بودند.
امروز نام تیپ ۳۸۸ بمپور، تنها یادآور یک پادگان نیست؛ یادآور جوانانی است که لباس سربازی را با افتخار بر تن داشتند و در راه انجام وظیفه به شهادت رسیدند. روزهای جنگ با غمهایی گره خورده است که تا سالها از دل هیچ ایرانی پاک نخواهد شد. خانواده سربازانی که با هزار امید، روزهای پایان خدمت فرزندشان را شمارش میکردند، حالا با این خبر داغدار شدند که سربازشان دیگر به خانه باز نمیگردد.
