روایت خبر

چرا ترامپ فحاشی می‌کند؟
این فحاشی‌ها و تهدیدهای ترامپ اتفاقی نیست. اصل ماجرا از بعد مذاکرات سوئیس شروع شد. آمریکایی‌ها تصمیم گرفتند تعهدات تفاهم اسلام‌آباد را دور بزنند و برای هر بند، یک مسیر موازی بسازند. در لبنان تلاش کردند بدون ایران و با دولت دست‌نشانده، توافقی جداگانه جلو ببرند؛ هم خلع‌سلاح حزب‌الله را پیگیری ‌ و هم ایران را از معادله حذف کنند.
در تنگه هرمز هم خواستند مسیر تازه‌ای از نزدیکی عمان باز کنند تا دیگر برای عبور کشتی‌ها نیازی به توافق با ایران نداشته باشند. در ماجرای پول‌های بلوکه‌شده نیز نقض عهد کردند. گفتند اگر ایران از عوارض تنگه صرف‌نظر کند، پول خودش را دریافت می‌کند؛ یعنی طلب ایران را به ابزار امتیازگیری تبدیل کردند. اما ایران مقابل هر 3 مسیر ایستاد. لبنان از تفاهم خارج نشد، مسیر عمانی هرمز امن نشد و معامله پول‌های بلوکه‌شده با امتیاز تنگه هم رد شد. حالا این شکست را کنار تشییع عظیم رهبر انقلاب بگذارید؛ نمایشی از وحدت ایران و امت اسلام که امید ضربه از درون را هم نابود کرد. ترامپ فحش می‌دهد، چون هم فشار بیرونی شکست خورده و هم شکاف داخلی شکل نگرفته است.

علیه گنده‌گو 
مسئولان کشورمان طی روزهای اخیر، علاوه بر فاز عملیاتی و نظامی، در مواضع خود نیز پاسخ گنده‌گویی‌های رئیس‌جمهور متوهم آمریکا را داده‌اند 

این روزها و پس از تشییع پیکر رهبر شهید و ضربات سپاه پاسداران به منافع آمریکایی‌ها در کریدور خودساخته و غیرقانونی در جنوب تنگه هرمز، ترامپ به تهدید ملت ایران روی آورده است، از تهدید به خروج از تفاهم اسلام‌آباد تا واردکردن ضربات سخت‌تر نظامی به ایران و بازگرداندن محاصره دریایی. ادبیات ترامپ از حدود تهدیدات نظامی گذشته و به فحاشی‌های تند علیه ایرانیان رسیده است. این ادبیات موهن به شکل‌های دیگر توسط معاون اول و وزیر جنگ جوان اوهم تکرار شده است. در این میان مسئولان کشورمان به مقابله‌به‌مثل لفظی با گنده‌گویی‌های ترامپ روی آورده‌اند.
 رئیس‌جمهور متوهم 
برخی مسئولان کشورمان فحاشی‌های اخیر ترامپ در حاشیه اجلاس ناتو در ترکیه را نشانه کم‌عمق‌بودن فرهنگ سیاسی طرف مقابل دانسته‌اند. مثلا محمدباقر ذوالقدر، دبیر شورای‌عالی امنیت ملی در پاسخی صریح ترامپ را «رئیس‌جمهور متوهم» یک کشور «بی‌ریشه با تاریخ ۲۵۰ساله» خطاب کرد و آن را در برابر «تمدن چندهزارساله ایران» قرار داد. او تأکید کرد که تهدید به محو تمدن ایران پیش از این هم نتیجه‌ای جز «شکست و استیصال» برای آمریکا نداشته است. ذوالقدر به ترامپ هشدار داده که با ملت ایران با احترام صحبت کند، وگرنه با زبان دیگری به او پاسخ داده خواهد شد.
 با عمل خود پاسخ می‌دهیم 
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان تصریح کرده که ادبیات «سخیف و موهن» ترامپ از عظمت ملت ایران نمی‌کاهد. او خاطرنشان کرده که ایرانیان سخنان رکیک را با مشابه آن پاسخ نمی‌دهند، بلکه پاسخ ایران «عملِ قاطع، بی‌هراس و آکنده از شجاعت» است.
 شکست در برابر اراده ایران 
حجت‌الاسلام محمد حسن ابوترابی‌فرد، خطیب موقت نمازجمعه تهران دیروز در خطبه‌ها تأکید کرد که در میدان نبرد سخت، ارتش آمریکا در طول ۱۲۰روز از تمامی ظرفیت خود برای خارج‌کردن اراده تنگه هرمز از دست ایران استفاده کرد، اما شکست خورد. ابوترابی‌فرد گفت:‌ «صریحا اعلام می‌کنیم که در هیچ شرایطی اجازه دخالت در امور تنگه هرمز به آمریکا داده نخواهد شد».
 باید با زبان ترامپ صحبت کرد 
کاظم غریب‌آبادی، معاون حقوقی و بین‌الملل وزیر امور خارجه نیز تصریح داشته که مواضع توهین‌آمیز ترامپ «نه نشانه اقتدار، بلکه اعتراف به شکست سیاستی است که سال‌هاست بر زور، تحریم و تهدید بنا شده و نتوانسته ملت ایران را به زانو درآورد».
غریب‌آبادی در عین حال افزود که «با ترامپ جنایتکار و قاتل باید با زبان خودش صحبت کرد»، چراکه «ظاهرا زبان زور را بهتر می‌فهمد».

چرا این تشییع منحصر‌به‌فرد و تاریخی‌شد؟ 
فرمانده سپاه جمله‌ای نوشت که شاید بهترین توصیف این روزها باشد: «معنای ولایت فقیه را ببینید؛ مردی که وقتی می‌رفت، حتی یک متر زمین به نام خود نداشت، اما دل میلیون‌ها انسان را با خود برده بود.» این حقیقت نظام اسلامی و تصویری از مردم‌سالاری دینی است. اگر از بالا به این مراسم نگاه می‌کردید، دریایی از رنگ مشکی و سرخ می‌دیدید؛ عزایی که همزمان حماسه می‌ساخت. این جمعیت فقط برای سوگواری نیامده بود؛ پیام روشنی برای دشمن داشت. فریادهای خونخواهی و انتقام، همه محاسبات او را برهم زد. نشان داد مسئولان جمهوری‌اسلامی چرا در برابر فشارها کوتاه نمی‌آیند؛ چون پشت سرشان مردمی ایستاده‌اند که خود را صاحب این میدان می‌دانند. همان مردمی که امروز ناظر اجرای هر تعهد و هر عهدشکنی دشمن هستند. اما شگفتی فقط در ایران نبود. تشییع عراق، بسیار فراتر از انتظار برگزار شد. سیل جمعیتی که ساعت‌ها پیکر را رها نمی‌کرد، معنای دیگری از پیوند ملت‌های منطقه را به نمایش گذاشت. اینکه مسئولان کربلا او را «نخستین زائر اربعین» نامیدند، یک تعبیر احساسی نبود؛ اعلام این حقیقت بود که این مسیر، امتداد همان راه اربعین و همان پیوند تاریخی میان ایران و عراق است؛ پیوندی که برای آمریکا و دشمنان مقاومت از هر معادله نظامی نگران‌کننده‌تر است. شاید مهم‌ترین پیام این تشییع همین باشد: دشمن گمان می‌کرد با حذف یک رهبر، یک مسیر را متوقف می‌کند؛ اما نتیجه، درست برعکس شد.

اهمیت پلی که بامداد پنجشنبه زدند
 یکی از نقاطی که بامداد پنجشنبه توسط آمریکایی‌ها مورد حمله قرار گرفت، پل آق تکه‌خان در شهرستان آق‌قلا در مسیر ریلی گرگان–اینچه‌برون بود. ممکن است با خودتان بگویید که یک پل یا یک خط راه‌آهن آسیب دیده، اما ماجرا خیلی فراتر از این حرف‌هاست. این مسیر، بخشی از کریدور شرق دریای خزر است؛ مسیری که از قزاقستان شروع می‌شود، از ترکمنستان می‌گذرد و از مرز اینچه‌برون وارد ایران می‌شود. بعد هم از طریق شبکه ریلی ایران، کالاها را به بنادر جنوبی و خلیج‌فارس می‌رساند؛ یعنی یکی از مهم‌ترین راه‌های اتصال آسیای مرکزی و روسیه به آب‌های آزاد. اتفاقا در ماه‌های اخیر که واردات کالا از بعضی مسیرها، مخصوصا از سمت چین با محدودیت‌هایی روبه‌رو شده بود، اهمیت این کریدور بیشتر هم شده. خیلی از بارها از همین مسیر جابه‌جا می‌شوند ، مسیری که نقش مهمی در تجارت و ترانزیت ایران دارد.