روایت تهران
موشکباران دولتآباد
محله دولتآباد شهر ری در سالهای جنگ تحمیلی با رژیم بعث عراق بارها طعم تلخ موشک وبمب را چشید. این منطقه یکبار در سال ۱۳۶۴ و بار دیگر در تابستان ۱۳۶۷ هدف حملات رژیم بعث قرار گرفت. با هر حمله، نیروهای داوطلب بسیج و گروههای امدادی با سرعت خود را به محل حادثه میرساندند تا در عملیات نجات و آواربرداری مشارکت کنند.
در حمله هوایی سال 1364، ساعتی پس از اصابت موشکها، امدادگران با صحنهای هولناک روبهرو شدند. برخی از ساختمانهای مسکونی بهطور کامل فرو ریخته و تعدادی دیگر نیمهویران شده بودند. صدای گریه و فریاد از میان آوارها به گوش میرسید و مجروحانی که توان حرکت داشتند، در میان گرد و خاک و ویرانهها بهدنبال اعضای خانواده خود میگشتند. در چند لحظه، خانهها و خاطرات یک عمر زندگی به تلی از خاک تبدیل شده بود.
نیروهای بسیج که از جوانان این محله تشکیل شده بود، نقش پررنگی در امدادرسانی داشتند. آنها دور آپارتمانهای آسیبدیده حلقه امنیتی تشکیل داده و از ورود افراد ناشناس به محل جلوگیری میکردند تا ماشینهای آتشنشانی و آمبولانس برای امدادرسانی وارد کوچه شوند.
شدیدترین خسارتها اما در حمله سال ۱۳۶۷ به بخشهایی از فلکهسوم دولتآباد وارد شد. موشکها به مجتمعهای مسکونی اصابت کردند و شمار زیادی از ساکنان، از زنان و مردان گرفته تا کودکان، به شهادت رسیدند. کوچهها مملو از آثار ویرانی و وسایل باقیمانده از قربانیان بود. عملیات بیرونآوردن پیکر شهدا از زیر آوار ساعتها ادامه داشت و مجروحان برای درمان به بیمارستانهای شهر ری منتقل شدند. در این میان، آتشسوزی برخی واحدهای مسکونی نیز بر دشواری عملیات امدادی افزوده بود. 31شهید و 100مجروحی که این حمله برجای گذاشت، هنوز از خاطر اهالی قدیمی دولتآباد محو نشده است.
در همینه زمینه :
