نقش سرو بر چسب شیشه یک خانه

راحله عبدالحسینی؛ روزنامه‌نگار

شیشه‌ پنجره‌ای که با نوار سبزرنگ به شکل سروهای کوچک و ردیف کنارهم چسب خورده‌، یکی از عکس‌های به یادگار‌مانده از روزگار جنگ تحمیلی سوم است که در فضای مجازی حسابی پربازدید شده‌؛ عکسی که نشان‌دهنده خلاقیت و هنر ایرانی‌ها در روزگار جانفرسا و از سویی دیگر تلنگری است به نماد سرو در آیین کهن ایرانی. سرو همیشه سبز با قامت بلند و کشیده‌اش جایگاه ویژه‌ای در باور و فرهنگ ایرانی دارد و در ادبیات‌ فارسی سرو را با صفاتی همچون راستی، بلندی، سرفرازی، تازگی، جوانی و پایداری می‌شناسیم.
بی‌خزانی سرو همیشه سبز موجب شده است در اساطیر ایرانی نماد انوشگی و زندگی جاودان باشد. برای همین سرو را نشانی از زندگی پس از مرگ می‌دانستند و بر سر مزارها می‌کاشتند یا نقش آن را روی سنگ قبرها حک می‌کردند.
سرو در اساطیر دینی ایرانیان هم منسوب به بهشت است و گفته می‌شود زرتشت 2شاخه از درخت سرو مینوی را با خود از بهشت به زمین آورد. سرو گاهی‌ به‌عنوان تزئین جلد کتاب مقدس اوستا به‌کار رفته ‌است.
سرو به هنر ایرانی نیز راه یافته است. یکی از مشهورترین نقوش ایرانی، بته‌جقه است که آن را برگرفته از سرو خمیده می‌دانند؛ سروی که در برابر عظمت خداوند سر فرود آورده است. اهمیت و تقدس درخت سرو در کنار زیبایی و تناسب ظاهری آن موجب شده است شکل سرو یکی از نگاره‌های پرکاربرد در هنرهای تزئینی ایرانی شود. جاودانگی سرو ارتباط تنگاتنگی با مرگ دارد و بیراه نیست اگر ذوق ایرانی در روزگار حمله دشمن در این روزگار برای محافظت از شیشه پنجره‌های خود، تصویر سرو را پشت سر هم تکرار ‌ و مقاومت و ایستادگی را با هنر ذاتی خود روایت کند.