نماد مظلومیت ایران

راحله عبدالحسینی؛ روزنامه‌نگار

ساعت 16:30هفتم تیر۱۳۶۶ بود که هواپیماهای جنگی ارتش بعث عراق، 4نقطه شهر سردشت و 3نقطه در روستاهای اطراف آن در آذربایجان‌غربی و کنار مرز عراق را با ۷بمب شیمیایی خردل و تاول‌زا‌ هدف حمله قرار دادند. 2بمب در بازار و 2بمب دیگر به 2منطقه مسکونی اصابت کرد و بقیه در باغ‌های مجاور شهر  سقوط کرد‌. بیمارستان و نقاهتگاه شهر نیز در مسیر جریان هوای آلوده قرار گرفت و برخی از پزشکان و پرستاران پس از چند ساعت به‌دلیل آلوده شدن، مجبور به ترک آنجا شدند. براساس آمار رسمی از شهر ۱۲هزار نفری سردشت، 8025نفر در جریان این بمباران مصدوم و ۱۱۳نفر از آنان شهید شدند. بیش از هزار نفر نیز هم‌اکنون از عوارض شدید ریوی و زخم‌های ناشی از آثار سلاح‌های شیمیایی رنج می‌برند.
۲۹ژوئن به‌دلیل بمباران شیمیایی سردشت، روز جهانی مبارزه با سلاح‌های شیمیایی و میکروبی در جهان نام گرفته ‌است. دبیر انجمن دفاع از مصدومان شیمیایی سردشت معتقد است  نباید فقط یک روز را به این فاجعه اختصاص داد و از آنان یاد‌ کرد.
رحیم کریمی واحدی، به همشهری می‌گوید: «از خاطرات بگوییم دردمان دوا نمی‌شود. بگوییم که هنوز برخی از مصدومان به‌دلیل صدمات ریوی مجبورند شب‌ها نشسته بخوابند؟ یا همچنان با هزینه‌های سرسام‌آور دارویی دست‌و‌پنجه نرم ‌می‌کنند و از این داروخانه به آن داروخانه سرگردان هستند؟» 
او ادامه می‌دهد: «سردشت نخستین شهر غیرنظامی دنیاست که هدف ‌حمله شیمیایی قرار گرفت و امیدوارم آخرین قربانی حمله شیمیایی باشد. با فعالیت این انجمن، سردشت به‌عنوان شهر صلح در سازمان منع گسترش سلاح‌های شیمیایی (OPCW) معرفی شد که 193کشور عضو این سازمان هستند.» کریمی واحدی معتقد است خدماتی که در این سال‌ها به سردشت داده‌شده قابل مقایسه با درد و رنج مصدومان شیمیایی نیست. او می‌افزاید: «سردشت نماد مظلومیت و حقانیت مردم ایران در سطح بین‌المللی است، اما امکانات مصدومانش با امکانات مردمی که در بمباران اتمی هیروشیما آسیب دیدند، قابل مقایسه نیست.»