تلآویو در مقابل بیروت
در پی حملات اخیر رژیم اسرائیل به ضاحیه بیروت، به روشنی میتوان گفت که خط قرمز جمهوری اسلامی ایران نقض شده است. اسرائیل با این اقدام، مستقیما امنیت ملی و حیثیت بازدارندگی ایران در محور مقاومت را هدف قرار داده است. بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل بهدنبال سنجش میزان واکنش ایران است، چراکه میخواهد بداند تهران تا کجا پیش خواهد رفت و آیا پاسخ ایران بهگونهای خواهد بود که بازدارندگی جدیدی ایجاد کند یا خیر.
برای شکستن سد سکوت و عدمقطعیت فعلی، ایران باید راهبرد متقارن و هوشمندانهای اتخاذ کند، بدین معنا که در برابر هر حمله اسرائیل به بیروت، پاسخ متقارن به تلآویو یا حیفا داده شود. این استراتژی، هم هزینه تجاوز را برای رژیم صهیونیستی افزایش میدهد و هم پیام روشنی ارسال میکند که ایران در برابر تهدیدات کوتاه نخواهد آمد. مهم آن است که این تهدید، قابلیت پذیرش از سوی طرف مقابل را داشته باشد؛ یعنی اسرائیل باور کند که پاسخ ایران حتمی، سریع و مؤثر است.
در عین حال، نباید فراموش کرد که این حملات در چارچوب آتشبسهای خرید زمان از سوی آمریکا طراحی شدهاند تا رژیم صهیونیستی بتواند جنوب لبنان را پاکسازی کند. بنابراین، هرگونه تعویق در پاسخ قاطع، تنها بهمعنای اعطای فرصتی مضاعف برای تکمیل اهداف نظامی اسرائیل در منطقه خواهد بود.
ترامپ از جداسازی لبنان از توافق با ایران بهدنبال چیست؟
اظهارات اخیر ترامپ مبنی بر مخالفت با گنجاندن لبنان در توافق کوتاهمدت با ایران، یک تغییر راهبردی هوشمندانه اما ماجراجویانه را نشان میدهد. هدف اصلی وی، خارج کردن پرونده لبنان از محور مقاومت و پردازش جداگانه آن از طریق وزارت خارجه آمریکا و مسیر عادیسازی با اسرائیل است. ترامپ به خوبی میداند که حزبالله بزرگترین مانع در برابر پروژه عادیسازی روابط بیروت-تلآویو است. از این رو، با جدا کردن لبنان از توافق با ایران، 2 هدف راهبردی را دنبال میکند:
اول، خلع سلاح حزبالله از طریق فشار سیاسی و دیپلماتیک بر دولت لبنان، بدون آنکه ایران بتواند در مذاکرات از آن بهعنوان اهرم فشار استفاده کند.
دوم، ربودن پیروزی سیاسی و توقف جنگ از حزبالله. اگر آتشبس یا توافقی حاصل شود، اما لبنان بخشی از آن نباشد، دولت لبنان (تحت فشار آمریکا) خواهد بود که بهعنوان عامل صلح معرفی میشود، نه حزبالله که با مقاومت میدانی به توقف جنگ دست یافته است.
بهعبارت دیگر، ترامپ قصد دارد با خروج لبنان از توافق اسلامآباد، معادله را به هم بزند: هم بازوی نظامی ایران در لبنان را تضعیف کند و هم دستاورد سیاسی مقاومت را مصادره کند. این یک استراتژی «جداییانداز» برای تغییر موازنه قدرت در بیروت به نفع جریانهای غربگراست.
روایت خبر
در همینه زمینه :
