خط و نشانهایی که آب رفتند
تصاویری واقعی و قابهایی از طنز مقتدرانه کاربران فضای مجازی در پاسخ به طبلهای توخالی دشمن
فاطمه عباسی| روزنامه نگار
گاهی بهترین راه برای فهمیدن وزن واقعی تهدیدها، تماشای رفتار کسی است که آنها را به زبان میآورد. سالهاست که ویترین رسانههای دنیا پر از هشدارهای داغ و ضربالاجلهای چندساعته و چند روزه علیه کشورمان است، اما در دنیای واقعی، آنچه در جریان است آرامشی سنگین و باثبات است. این تناقض عیان نشان میدهد که فرمولهای قدیمی و سناریوهای جنگافروزی چقدر در مواجهه با واقعیت امروز ایران ناکارآمد و پوچ شدهاند. آمریکا هر بار که با هیاهو تا آستانه یک حماقت پیش رفته، با نگاهی به واقعیتهای میدانی و چرتکه انداختن درباره عواقب کارش بیصدا عقب نشسته است؛ چون بهخوبی میداند عبور از خطوط قرمز ایران چه هزینه سنگینی روی دستش میگذارد. این موازنه قدرت و تسلط مقتدرانه که دشمن را به بنبست کشانده، در تمام مرزها برقرار است و نمود عینی آن را میتوان در شریانهای حیاتی مثل تنگه هرمز دید؛ منطقهای که تحت اشراف کامل ایران به محل اثبات ناکامی ناوهای مدعی تبدیل شده؛ این انفعال و سردرگمی دشمن از چشم افکار عمومی پنهان نمانده است. کاربران فضای مجازی با سلاح خلاقیت، هنر و طنز به میدان آمدهاند. این روزها تصاویر واقعی و همچنین طرحهای دیجیتال جذابی در شبکههای اجتماعی پربازدید شده که در آنها هیمنه آمریکا و اسرائیل با زبان تصویر به چالش کشیده و به سخره گرفته شده است، قابهایی تماشایی از رویاروییها که نشان میدهند اقتدار ایران چگونه در ذهن و هنر مردم ریشه دوانده است.

جنگی که ترامپ به راه انداخت ابتدا خودش را سوزاند.
