هنر، ایستادنکنارمردم است
گفتوگو با فریده سپاهمنصور، بازیگر سینما و تلویزیون
شقایق عرفی نژاد | روزنامهنگار
فریده سپاهمنصور با سالیان دراز کار در تئاتر و سینما چهره شناختهشدهای است. او را با «مهمان مامان» کار شیرین داریوش مهرجویی به یاد میآوریم و این اواخر با نقش مهلقا خانم سریال «نون خ». سپاهمنصور معتقد است بارها به تمدن هزارانساله ما تهاجم شده، اما از آن سربلند بیرون آمدهایم و این بار هم همینطور است. او میگوید به ایرانی بودنش افتخار میکند و از باقی هنرمندان هم میخواهد در کنار مردم باشند.
هنر حضور در میان دیگران
من مثل هر ایرانی دیگری هستم؛ فقط یک ایرانی ۸۰ساله. فکر میکنم چه ۱۰سال بزرگتر باشی و چه ۱۰سال کوچکتر، وقتی یک خارجی درباره کشورت بد میگوید، خونت به جوش میآید.
وقتی میشنوم که میگویند میخواهند ایران را به عصر حجر ببرند، دلم میخواهد سرم را به دیوار بکوبم. بعد با خودم فکر میکنم این چه فایدهای دارد. ما یک تمدن چندهزارساله ایرانیـ اسلامی داریم. بارها به ما تهاجم شده و از آن دورهها عبور کردهایم و به امروز رسیدهایم.
از ترامپ آنقدر عصبانیام که نمیدانم چه لفظی به کار ببرم. رئیس جمهور کشوری که ۲۵۰ و در نهایت ۳۰۰سال بیشتر سابقه ندارد به خودش اجازه میدهد درباره ما اینطور حرف بزند. البته خوشبختانه رزمندگان ما هم جوابش را دادهاند و آنها حالا مستأصل شدهاند.
در این شرایط هر کسی باشد خونش به جوش میآید. من هم بهعنوان یک زن ۸۰ساله فکر میکنم شاید هنر خاصی نداشته باشم؛ نه میتوانم بنویسم، نه نقاشی کنم، نه متن قشنگی آماده کنم. تنها کاری که میتوانم بکنم این است که بیایم کنار مردم همراهشان باشم و اعلام همبستگی کنم.
امیدوارم از خاورمیانه بروند
دشمنان همین چند ماه پیش اینجا بودند. ما که دعوتشان نکرده بودیم. دوباره برگشتند. خب، مزاحمند و با مزاحم هم باید برخورد کرد. امیدوارم سیاستمداران و مسئولان ما طوری برخورد کنند که دیگر جرئت نکنند حتی به این منطقه نزدیک شوند. من آرزو دارم روزی برسد که این آدمها کلا از خاورمیانه جمع کنند و بروند.
به خیابان بیایید تا حالتان خوب شود
فکر میکنم اگر کسی این حرفها را میخواند و هنوز در این اجتماعات شرکت نکرده، کافی است یک بار از خانه بیرون بیاید، یک پرچم دست بگیرد و چند دقیقه کنار مردم بایستد؛ حالش
بهتر میشود.
به ایرانی بودنم افتخار میکنم
طبیعی است که همه نگران کشته شدن جوانها و مردم باشند.
مردم عالیاند، واقعا عالی. من افتخار میکنم که ایرانیام. مردم با مهربانی با من برخورد میکنند.
گاهی میگویند «خوش آمدید» و من میگویم «من ۸۰سال است اینجا هستم. من باید به شما خوشامد بگویم.» از همکارانم خواهش کردم هر طور شده خودشان را به میدانهای شهر برسانند. ما هم جزئی از مردم هستیم. باید کنار بقیه بایستیم و نترسیم.
وطن
مادر کهنسال
من فکر میکنم هر کسی باید با هنری که دارد ابراز وجود کند: نقاش، نویسنده، شاعر و هر کس دیگری. خودم فکر میکنم تنها هنرم این است که بروم میان مردم و همراهشان باشم و اگر بتوانم، آرامشان کنم. البته خود مردم بیشتر به آدم انرژی میدهند.
وطن برای من مثل مادر است. ما یک مادر کهنسال داریم و باید خوب از او نگهداری کنیم