موزه روباز در دل یک روستای گردشگری

محمود مولایی؛ روزنامه‌نگار

می‌گویند بهشت گمشده دزفول است؛ روستایی که اقتصادش مبتنی بر گردشگری است و اغلب اهالی با قایق، تور، اقامتگاه، پذیرایی و صنایع‌دستی امرار معاش می‌کنند. همین ویژگی نام پامنار را در فهرست 12نامزد ایران برای حضور در رقابت بهترین دهکده گردشگری جهان قرار داده است. روستای پامنار این روزها جز گردشگری با درهایش هم شناخته شده است. درِ منازل روستای گردشگری پامنار دزفول در اقدامی نوآورانه به نقاشی‌هایی با مضمون حمایت از محیط‌زیست مزین شده است؛ این طرح با هدف نمایش ظرفیت‌های گردشگری روستای پامنار انجام شده و فراتر از یک اقدام زیباسازی، حامل پیامی عمیق درباره اهمیت حمایت از محیط‌زیست و حفاظت از گونه‌های جانوری کمیاب کشور است.
در میان نقوش اجرا شده بر دروازه منازل، تصاویری از حیوانات و پرندگان نادر ازجمله کل، بز و جغد ماهی‌خوار به چشم می‌خورد. روستای پامنار یکی از معدود مناطق جهان است که جغد ماهی‌خوار در آن زیست می‌کند و این نقش‌ها، نمادی از تعهد اهالی روستا به حفظ این میراث طبیعی گرانبهاست.
حمید نورآبادی، هنرمند بین‌المللی اهل دزفول و طراح این نقوش به همشهری می‌گوید: «ایده تبدیل روستا به یک موزه طبیعی کاملا شخصی و برآمده از نگاه هنری بود و با هدف ایجاد فضایی عمومی و بدون نیاز به ساختارهای مرسوم گالری‌‌داری شکل گرفت. پس از گفت‌و‌گو با برخی فعالان محلی حوزه گردشگری، تصمیم گرفتم با اجرای نقاشی روی صخره‌ها و فضاهای طبیعی، روستا را به یک موزه روباز تبدیل کنم؛ جایی که مردم بدون پرداخت هزینه بتوانند از هنر در دل طبیعت بهره‌‌مند شوند.» 
این هنرمند که 5سال است در روستای پامنار مشغول به‌کار شده، می‌افزاید: «در سال‌های ابتدایی، همه ملزومات ازجمله رنگ را خودم تهیه می‌کردم، اما در ادامه با حمایت دهیار روستا، بخشی از هزینه‌ها تامین شد.» نورآبادی که از پیشگامان هنر محیطی در ایران به‌ شمار می‌رود عنوان می‌کند: «در ادامه، ساخت مجسمه و المان‌های حجاری ‌شده روی صخره‌ها در دستور کار است.» 
این هنرمند تأکید می‌کند: «پروژه‌های هنری می‌تواند به‌عنوان مکمل ظرفیت‌های گردشگری روستا نقش‌آفرینی کند.»