گزارش
درمان شهروندان زیر موشکباران
روایت همدلی و فداکاری کارکنان درمانگاه منطقه ۱۲ که در جنگ خسارات سنگینی دید اما خدماتش متوقف نشد
پریسا نوری| روزنامهنگار
در جنگ اخیر، نهتنها مراکز نظامی و مناطق مسکونی پایتخت هدف حملههای دشمن قرار گرفت، بلکه مراکز درمانی نیز از گزند حمله در امان نماند. یکی از این مراکز، درمانگاه منطقه ۱۲ بود که در نخستین روزهای جنگ و در پی اصابت موشک به خیابان مجاهدین اسلام، خسارات سنگینی دید. با این حال، روند درمان شهروندان مجروح و آسیبدیده حتی برای لحظهای متوقف نشد. اگرچه تجهیزات پزشکی بر اثر موج انفجار آسیب دیده بودند، اما کادر درمان از حداقل امکانات استفاده کردند. در ادامه، روایت حمله به این مرکز درمانی را مرور میکنیم.
کمکرسانی کادر درمانی و اداری به مجروحان
2 ساعتی به ظهر مانده بود که در پی حمله به ساختمانهایی در خیابان مجاهدین اسلام، صدای انفجار مهیبی در داخل درمانگاه پیچید و یکباره بخشی از ساختمان درمانگاه بر اثر بمباران آسیب دید. دیوارها ترک برداشت، شیشهها خرد شد و گردوغبار بر هر چه بود نشست. با وجود ترس و نگرانی، کادر درمان و اداری درمانگاه سراسیمه به خیابان رفتند تا به مجروحان کمک کنند. سعید جباری، مدیر درمانگاه از آن روز اینطور روایت میکند: «دود و غبار غلیظی همه جا را گرفته بود و صدای ناله و فریاد مجروحان به گوش میرسید. نمیتوانستیم منتظر نیروهای امدادی بمانیم. همکارانم در درمانگاه از پزشک و پرستار گرفته تا کادر اداری دستبهکار شدند تا مجروحان را برای مداوا به داخل درمانگاه بیاورند.»
درمان فوری با کمترین امکانات
درمانگاه منطقه ۱۲ از درمانگاههای شهرداری در مناطق ۲۲گانه است که برای خدمات درمانی سرپایی تجهیز شده و امکانات و تجهیزات پیشرفته درمانی ندارد. با این حال برخی مجروحان جراحتهای شدید داشتند که باید فورا درمان اولیه برای آنها انجام میشد. جباری میگوید: «در مجموع ۹ مورد شکستگی جمجمه، ۱۷ مورد جراحت پا (ترکش و شکستگی)، ۱۹ مورد جراحت دست، ۴۴ مورد آسیب در سایر اندامها و جراحتهای شدید مثل جدا شدن گوش و اصابت ترکش به چشم داشتیم که ناچار بودیم تا قبل از رسیدن به بیمارستان اقدامات درمانی و فوری اولیه را انجام دهیم.» او ادامه میدهد: «از آنجا که درمانگاه هم آسیب دیده بود و وسایل درمان و تجهیزات کافی نداشتیم بهناچار پزشکان و پرستاران درمانگاه خلاقیت به خرج دادند و با مقوا آتل درست کردند تا از زیاد شدن میزان آسیب جلوگیری کنند.»
ایثار در میان آوار
بنتالهدی محمدشیرازی، یکی از پزشکان درمانگاه است که همراه دیگر کارکنان با وجود شرایط ناامن در نخستین لحظههای وقوع حمله در درمانگاه حاضر شد و با اقدام بموقع و رسیدگی به مجروحها، موجب نجات جان بسیاری از آنها شد. او آن روز را چنین روایت میکند: «خانه ما نزدیک درمانگاه قرار دارد؛ روز حمله لرزش مهیب انفجار را در خانه خود حس کردم و بلافاصله به درمانگاه رفتم و متوجه شدم در اثر موج انفجار، پنجرهها و شیشههای درمانگاه کاملاً خرد شده. حتی آزمایشگاه و اتاق پزشک عمومی آسیب دیده و تجهیزات حساسی مثل آنالایزر از بین رفته بود.» این پزشک ادامه میدهد: «با وجود خساراتی که به درمانگاه وارد شده بود، اما مجروحان یکی پس از دیگری به درمانگاه میرسیدند و درمانگاه پر شده بود. وقت کم بود و باید بلافاصله دستبهکار میشدیم، از اینرو از کمترین امکانات استفاده کردیم و در جایی که حتی وسیلهای برای تثبیت شکستگیها نداشتیم، از مقوا استفاده کردیم تا اقدامات اولیه را انجام دهیم و علائم حیاتی را تا رسیدن اورژانس کنترل کنیم.»
افتخاری برای شرکت شهر سالم
سید ابوالفضل ذاکریان مدیرعامل شرکت شهر سالم: برای شرکت شهر سالم مایه افتخار است که اعضای خانواده بزرگ آن توانستهاند مرهمی بر دردهای هموطنان باشند. ایثار و فداکاری پزشکان و پرستاران در زمان حمله ناجوانمردانه آمریکایی-صهیونیستی به کشور، از درخشانترین صفحات تاریخ این سرزمین است و امروز وظیفه خود میدانیم که پیش از هر چیز، قدردان زحمات این عزیزان باشیم.
