ماجراجویانی ابدی

مهدی گوهری؛ پژوهشگر سفرنامه‌ ‌نویسی

ایرج افشار، پژوهشگر فرهنگ و تاریخ ایران عبارت ارزشمندی داشت که به همه توصیه می‌کرد: «همراهی قلم با قدم»؛ اینکه هر کاری می‌کنید یا هرجا که سفر می‌روید آن را مکتوب کنید؛ اتفاق مهمی که شاید هنوز هم بسیاری از مسافران به آن توجه نمی‌کنند.  بیایید با هم به 70سال پیش برویم؛ ‌زمانی که ثبت فیلم، صوت و انتشار متن بسیار سخت‌تر از امروز بود. 2جوان ایرانی پا به سفر جسورانه و ماجراجویانه می‌گذارند؛ سفری که امروز با لذت مترادف است، روزگاری نه چندان دور با خطر هم‌معنی بود. 70سال پیش عبدالله و عیسی امیدوار 2 جوان  از دل ایران پا به جهانی ناشناخته گذاشتند. آنها برخلاف اکثر مسافران آن روزگار که به سمت غرب حرکت می‌کردند با موتورسیکلت جهت شرق را در پیش گرفتند. اگر برادران امیدوار قلم را با قدم همراه نمی‌کردند و فیلم مستند، کتاب و مقالات از سفرشان تهیه نمی‌کردند امروز تنها خاطراتی گنگ از این سفر ارزشمند برای ما به یادگار می‌ماند. برادران امیدوار با دقت و تلاش فراوان جزئیات سفرشان را ثبت کردند تا ما امروز بتوانیم گام به گام با آنها خودمان را در سفرشان حس کنیم؛ اینکه 2جوان ایرانی با تمام سختی‌ها از ثبت سفر غافل نشدند، در زمان خود اتفاق بزرگی بود. آنها جامعه ایرانی را با تجربه زندگی 6ماهه با اسکیموها، از سفر به دل جنگل‌های آمازون و زندگی با قبایل بدوی آشنا کردند. در روزگاری که اطلاع یافتن از نقاط دور دنیا کاری دشوار بود، برادران امیدوار این مهم را برای ایرانیان آسان می‌کردند. بسیاری از ایرانیان در سالن‌های سینما به تماشای مستندهای برادران امیدوار می‌نشستند. روز گذشته عیسی امیدوار از میان ما رفت و یادش برای همیشه در ذهن‌ها ماندگار شد؛ مردی بزرگ که یکشنبه اول هر‌ ماه در موزه برادران امیدوار در مجموعه سعدآباد حضور می‌یافت و به سؤالات علاقه‌مندان پاسخ می‌داد. او به علاقه‌مندان سفر می‌گفت: «ما یک شبه جهانگرد نشدیم بلکه سال‌ها تحقیق کردیم و سفرهایی در ایران داشتیم تا پا در سفری جهانی گذاشتیم.» امروز دیگر برادران امیدوار در کنار ما نیستند اما همراه کردن قلم با قدم در سفرهایشان، نام آنها را تا ابد برای تمام علاقه‌مندان به سفر ماندگار کرده است.