میراثی که احیا شد

در میانه جنگ تحمیلی سوم یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های غیرنظامی ایران که هدف حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفت، شبکه ریلی کشور بود؛ شبکه‌ای که بخشی از آن با عنوان راه‌آهن سراسری ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است و از منظر تاریخی، مهندسی و فرهنگی، ارزشی فراتر از مرزهای ملی دارد. با این حال، آنچه در روزهای پس از حملات رخ داد تنها روایت تخریب نبود، بلکه نمایش توان بازسازی سریع و تاب‌آوری فنی ایران نیز بود.
براساس گزارش‌های منتشرشده در 17فروردین‌ سال‌جاری، حملات هوایی چند پل و مسیر ریلی را در نقاط مختلف کشور هدف قرار داد. رسانه‌ها از آسیب به پل ریلی کاشان در استان اصفهان خبر دادند؛ مسیری راهبردی در کریدور
شمال ـ جنوب که تهران را به مرکز و جنوب کشور متصل می‌کند. همچنین حمله به پل‌ها و خطوط نزدیک کرج در استان البرز، حوالی قم، مسیرهای منتهی به تبریز در آذربایجان شرقی و برخی قطعات ریلی پیرامون زنجان گزارش شد. در برخی منابع تعداد اهداف ریلی و پل‌ها تا ۱۰ نقطه اعلام شد.‌ اما اهمیت این حملات تنها در موضوع اختلال حمل‌ونقل نبود. بخشی از همین مسیرها در محدوده راه‌آهن سراسری، ثبت جهانی هستند؛ شاهکاری مهندسی از دوران معاصر که با عبور از کوهستان، کویر، پل‌ها و تونل‌های متعدد، شمال و جنوب ایران را به هم پیوند می‌دهند. این خط آهن سال ۲۰۲۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و به‌عنوان نمادی از توسعه زیرساختی قرن بیستم ایران شناخته می‌شود.‌پاسخ ایران به این حملات اما نه صرفا نظامی، بلکه مهندسی و اجرایی بود، چون تنها 48 تا 72ساعت پس از حملات، گزارش‌ها از بازسازی و بازگشایی مسیرهای اصلی و ازسرگیری خدمات ریلی در خطوط آسیب‌دیده ازجمله در کاشان حکایت داشت.