فقط از پیروزی بگو

تا همین لحظه، این نبرد به نام ایران ثبت است؛در تاریخ.
تو هم بگو

یکم
ترامپی که از حذف ایران، پرچم و تغییر نقشه می‌گفت، حالا می‌گوید دنبال تغییر رژیم نبوده است.

دوم
همان که درباره تنگه هرمز
یک‌بار گفت نمی‌توانید ببندید،
یک‌بار گفت باز است،
یک‌بار گفت اسکورت می‌کنیم،
و اولتیماتوم داد...
حالا می‌گوید وظیفه من نیست
در حالی که عبور نفتکش‌ها ۹۵٪ کاهش یافته
و ۷۵٪ باقی‌مانده هم به ایران وابسته است.
سوم
همان ترامپ که روزی یکبار از پیروزی می‌گفت،
به دریوزگی مذاکره افتاد
و حالا می‌گوید بدون توافق، جنگ را رها می‌کند.

چهارم
کشورهای عربی فهمیدند نسبت‌شان با ایران چیست؛
فهمیدند پایگاه آمریکا بودن یعنی
هم پول دادن، هم سوراخ شدن و هم به قول ترامپ ماتحت او را بوسیدن و باز هم به گفته او خطاب به کویت خفه شدن و دم نزدن.

پنجم
اختلاف غرب علنی شد؛
اروپایی که در جنگ 12 روزه همراه بود،
امروز مقابل آمریکاست.
ایتالیا و آلمان و انگلیس و لهستان و فرانسه صریح مقابل ترامپ می ایستند
ناتو می‌گوید وارد جنگ نمی‌شود
و ترامپ تهدید به خروج می‌کند.

ششم
نسخه‌ای که برای ایران پیچیده بودند،
که مردم با شعار مرگ بر دیکتاتور به خیابان بریزند
امروز علیه خودشان اجرا شده؛
دقیقا با همان شعار
اعتراضات ملیونی در 50 ایالت آمریکایی و 12 کشور اروپائی
جالب نیست؟

هفتم
هر روز انسجام مردم بیشتر می‌شود؛
بیش از یک ماه در میدان‌اند و تجمعات شبانه پرشورتر شده.
این انسجام حتا عمیق‌تر از جنگ 12 روزه است؛
چون فقط بغض و نفرت نیست، بلکه حرکت و حضور و هزینه دادن است.

هشتم
در جنگ روایت به کلی باخته اند. 
به عصبانیت ترامپ از رسانه های آمریکایی نگاه کنید. 
یک پارچه رسانه های آمریکایی و غربی علیه روایت ترامپ می گویند.
 سپاه با پیام روی موشک هایش هم در جنگ روایت ها نقش ایفا می کند.

نهم
جنگ از ما و منطقه فراتر رفت؛
به سفره مردم آمریکا و اروپا رسید.
سناتور آمریکایی می‌گوید
مردم مجبورند از غذا و درمانشان بزنند.
افکار عمومی دنیا حالا می پرسند چرا یک احمق باید سفره شان را کوچک کند

دهم
همان دخترکانی که روی شان حساب کرده بودند
 که با برداشتن حجاب شان مقابل نظام 
بایستند 
امروز در خط مقدم ایستادگی در میدان 
هستند
یازدهم
 جنگ از نظر اقتصادی به‌شدت به نفع ماست؛
یک پهپاد ما یک صدم از هزینه موشک‌های پدافندی آن‌هاست،
حتی اگر منهدم شود باز هم به ضرر آن‌هاست.
تا جایی که خودشان از اتمام و کسری موشک و نیاز به بودجه سنگین حرف می‌زنند.

دوازدهم
 از همه مهم‌تر، این جنگ فقط انسجام نیاورد؛ آگاهی را هم بالا برد.
هرچند این آگاهی بسیار هزینه داشت اما خیلی ها فهمیدند
 رهبرانقلاب ایران دوست ترین بود. 
مسوولین کشور که مدام متهم به عافیت اندیشی می شدند جانفدا بودند. 
انسان ها را نباید از ظاهر قضاوت کرد. 
و بسیاری ازآنها که دم از نه غزه و نه لبنان جانم فدای ایران می زدند
 وطن فروش ترین ها هستند. ....
فقط از پیروزی بگو

دم عارف گرم

هم برای توییت‌هاش،
از آن جمله که گفت «سرباز آمریکایی زنده از خارک برنمی‌گردد»
و آنجا که گفت «بله، رژیم تغییر کرده؛ رژیم تنگه هرمز».

هم برای فعالیت‌هایش؛
بعد از حمله به تولیدکننده‌های دارویی نوشت: «مردم خیالتان جمع، ذخایر استراتژیک کافی است».

هم برای نگاهش به آینده جنگ؛
اینکه گفت اراده و تاب‌آوری تثبیت شده است.

روح آقا شاد...
یاد تعریف‌های خاص امام شهید از تلاش‌های عارف افتادم.

رئیس دانشگاه تهران به نیروهای مسلح نامه نوشته که به دانشگاه های منطقه حمله نکنید

دخالت در امر تخصصی نظامی و امنیتی به کنار
اما آن زمانی که گفته میشد علم برای علم نداریم و علم خنثی نیست برای همین روزهاست
گندش حالا در می آید.
طرف در دنیای خیالی و موازی جدی جدی فکر می کند ساحت علم جدا از این تجاوزات است
بعد از این همه ویرانی و آدم کشی هنوز نفهمیده است که چکمه پوش های تروریست در همین دانشگاه ها مسلح شده اند 
او هم که دانشگاه ما را زده است دقیقا می داند که چطور دانشگاه ما در خدمت تولید موشک و دفاع از این مردم کار کرده است.