• سه شنبه 5 خرداد 1405
  • ٩ ذو الحجة ١٤٤٧
  • 2026 May 26
دو شنبه 17 فروردین 1405
کد مطلب : 274070
لینک کوتاه : newspaper.hamshahrionline.ir/PZMVn
+
-

نفس‌های آرام در روزهای ناآرام

تلاش مددکاران برای کاهش اضطراب ناشی از جنگ و حملات هوایی بیماران اعصاب و روان

جامعه امروز
نفس‌های آرام در روزهای ناآرام

محمد سرابی | روزنامه‌نگار 


در تمام روز‌هایی که از جنگ می‌گذرد وقتی صدای بمباران و انفجار در شهر می‌پیچد و شیشه‌ها می‌لرزند و خرد می‌شوند، مددکاران، مددجویان خود را رها نمی‌کنند. مددجویان اعصاب و روان، سالمند، معلول و... همیشه باید کسی را برای مراقبت داشته باشند، آنها کاملا به مددکاران خود وابسته هستند. حمله هوایی و انفجار بیماران اعصاب و روان را نیز دچار اضطراب می‌کند.

یک مرکز، 3 انفجار
مرکز شبانه‌روزی نگهداری از دختران بالای 14سال اعصاب و روان 3بار در معرض انفجار قرار گرفته است. 2 بار ساختمان نظامی که 100متر با آن فاصله دارد بمباران شده و یک‌بار کارخانه‌ای در سمت دیگر خیابان داروپخش. از اینجا بیشتر به عنوان مرکز وردآورد نام برده می‌شود. بنیاد خیریه نیکوکرداران بنا به صاحب امتیازی حسن‌رجبعلی‌بنا از سال 98مرکز وردآورد را اداره می‌کند و هزینه‌های آن با کمک‌های خیران تامین می‌شود. بیشتر مددجویان این مرکز زنان بیمار اعصاب و روان هستند که توسط بهزیستی به اینجا فرستاده می‌شوند. مدتی است که 2 بخش بیماران روان مزمن و زنان سالمند هم به آن افزوده شده است. وقتی موج انفجار و ترکش‌های پرتاب شده از سوی دیگر خیابان شیشه‌های مرکز ورد‌آورد را شکست 200مددجو و گروه بزرگی از مددکاران و کارکنان در مرکز حضور داشتند. همه آنها ترس را تجربه کردند اما خوشبختانه کسی آسیب جدی ندید. محمدجواد صفایاری، مدیرعامل مرکز می‌گوید: «از همان روزهای اول جنگ که پرواز هواپیما‌ها را در تهران دیدیم تا امروز بار‌ها شیشه‌های اینجا خرد شده است. بعضی از آنها را با ورقه‌های پلاستیکی عوض کردیم تا دوباره شکسته نشوند.»

مددجویان و هراس جنگ
«سارا» و «نازنین» از مددجویان این مرکز هستند. سارا می‌گوید: «وقتی زدند فقط صدا نبود. دود هم به اینجا رسید. موج انفجار شیشه‌ها را شکست و دست مادریار ما زخمی شد. هنوز هم شب‌ها به انفجار‌ها فکر می‌کنیم و می‌ترسیم.» نازنین می‌گوید:«موقع انفجار صدای معلولان ذهنی را می‌شنیدم که ترسیده بودند. از آن موقع صدا‌های بلند، حتی صدای یک صندلی که روی زمین بیفتد همه را می‌ترساند.»
مددکاران مرکز وردآورد خودشان هم در هراس از بمباران دوباره هستند زیرا پرتاب ترکش‌های فلزی بزرگ و سنگین را دیده‌اند که برخورد هریک از آنها می‌تواند یک نفر را از پا دربیاورد. با این حال تلاش می‌کنند مددجویان و بیماران را آرام نگه‌دارند. با کمک روانپزشک و روانشناس مرکز ورد‌آورد، بیماران اعصاب و روان در شرایط پایدار روانی هستند. «فرزانه» یکی دیگر از مددجویان در طول درمان روان در مراکز دیگر هم به سر برده است. او می‌گوید که دریافت دارو به همراه برخی آموزش‌ها و سرگرمی‌ها باعث شده که بیماران آرامش بیشتری داشته باشند.
مرکز وردآورد برای ۲۳۰ بیمار اعصاب و روان، ۲۵‌بیمار روانی مزمن و ۲۵ سالمند ظرفیت دارد اما مددجویان آن امروزه کمتر از این تعداد هستند. کارکنان آن بیش از ۱۰۰ نفر هستند و صبح و عصر 2 پزشک در این مجموعه حضور دارند. به‌دلیل اینکه پذیرفته‌شدگان مرکز وردآورد زنان بالای ۱۴ سال هستند، ماما نیز از سلامت آنها مراقبت می‌کند. کارکنان مرکز وردآورد در شرایط جنگی شیفت‌بندی‌ها را به تناسب مدیریت بحران تغییر داده‌اند تا بیشتر پیش بیماران باشند. مدیران و تعمیرکاران تاسیسات شبانه‌روز در مجموعه هستند و آمادگی خود را در مقابل بمباران حفظ می‌کنند.

نگهداری بی‌قید و شرط 
مرکز وردآورد طی سال‌های گذشته توسعه یافته است و اکنون جز بیماران اعصاب و روان که از سوی بهزیستی به آنجا فرستاده می‌شوند، از 2 گروه دیگر هم میزبانی می‌کند. یکی «کیس‌های روان مزمن» یعنی افراد آسیب‌دیده که از سوی اورژانس اجتماعی یا نیروی انتظامی ارجاع می‌شوند و نیازمند مراقبت‌های روانی هستند و دیگر سالمندانی که در غرب تهران در محدوده تقریبی میدان آزادی تا گرمدره رها شده باشند. سالمندان 3‌ماه تا شناسایی خانواده‌هایشان در این مرکز می‌مانند. اکنون ۱۹۶بیمار اعصاب و روان در اینجا نگهداری می‌شوند و خدمات گفتاردرمانی، روان‌درمانی و... دریافت می‌کنند که هزینه‌های آنها از سوی خیریه نیکوکرداران بنا تامین می‌شود.





 

این خبر را به اشتراک بگذارید