خلاصه و ساده؛ پروژه ایران چیست؟

محسن مهدیان؛  مدیرمسئول

در حالی که ترامپ در مخمصه ایران گرفتار شده و به اذعان بسیاری از سیاستمداران و رسانه‌های آمریکایی نمی‌داند چه باید بکند، ایران دقیقاً می‌داند قدم‌به‌قدم چه پروژه‌ای را پیش می‌برد.
اول باید دید ترامپ چه می‌خواست و چه شد؟
فکر می‌کرد سر نظام را بزند، مردم به میدان می‌آیند و کار تمام می‌شود. اما سر نظام دوباره شکل گرفت. قلب نظام که مردم هستند متحدتر شدند. دست نظام هم که قدرت نظامی است، در حال پاسخ دادن و گرفتن تقاص است. هر سه این موارد برخلاف محاسبات آمریکایی‌ها رقم خورد.
اما ایران چه می‌کند؟
ایران تا یک نقطه ادامه می‌دهد. کدام نقطه؟ بازدارندگی کامل. یعنی دشمن بفهمد دیگر نمی‌تواند سراغ ایران بیاید؛ نه اینکه فقط حمله نکند، حتی حق تهدید هم نداشته باشد. سایه جنگ این‌گونه برداشته می‌شود. این نقطه کجاست؟ خروج آمریکا از منطقه. وقتی آمریکا از منطقه برود، معادله امنیتی کاملاً تغییر می‌کند.
ایران این هدف را چگونه دنبال می‌کند؟
در قالب یک عملیات هیبریدی؛ ترکیبی از اقدام نظامی و اثرگذاری شناختی.
در میدان، پایگاه‌های آمریکا را هدف قرار داده است. نتیجه چه شده؟ کشورهای منطقه فهمیده‌اند این پایگاه‌ها نه برای آمریکا و رژیم صهیونیستی امنیت ساخته‌اند و نه برای خودشان. تازه هزینه این ناکارآمدی را هم باید خودشان بپردازند. علاوه بر آن، در بزنگاه‌ها آمریکا منافع خود را ترجیح می‌دهد و این کشورها را در معرض خطر قرار می‌دهد؛ زیرا در صورت درگیری، زیر آتش ایران خواهند رفت، حتی اگر خودشان مستقیماً وارد جنگ نشوند.
اینجاست که دولت‌های منطقه باید انتخاب کنند؛ بهای سنگین نگه داشتن پایگاه‌های آمریکا را بدهند یا بساطشان را جمع کنند و از سرزمین خود بیرونشان کنند. 
همزمان، تحولات میدانی اقتصاد جهانی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. نتیجه آنکه نه‌فقط امنیت منطقه، بلکه ثبات اقتصادی جهان هم به مسئله تقابل آمریکا و ایران گره خورده است. 
در چنین وضعی، افکار عمومی جهان نیز تغییر جهت می‌دهد؛ هم از منظر مشروعیت دفاع ایران در برابر زیاده‌خواهی‌های آمریکا و هم از منظر منافع اقتصادی و رفاه جهانی، بسیاری از نگاه‌ها در برابر سیاست‌های تقابلی واشنگتن قرار می‌گیرد.
اساساً این جنگ در حال تغییر دادن اراده آمریکا در قبال ایران است. نظام محاسبات قبلی آنها را بر هم می‌زند و دو طرف را به یک نسبت جدید و موازنه حقیقی می‌رساند. از فردای جنگ، اگر هم میز مذاکره‌ای شکل بگیرد، دیگر شکل تفرعنی و منطق قلدری نخواهد داشت.
نقطه پایان این روند، همان بازدارندگی کامل است؛ نقطه‌ای که نشانه عملی آن، خروج آمریکا از منطقه خواهد بود.