نقدی بر سخنان سخنگوی دولت

سخنگوی دولت گفته است «ما عید امسال عزاداریم». اصل عزاداری محل بحث نیست؛ جامعه‌ای که داغ‌دیده، طبیعی است که اندوهگین باشد. اما تعبیر کلی و رها از توضیح، مسئله‌ساز می‌شود. چرا؟ چون به تثبیت یک وضعیت غیرعادی کمک می‌کند؛ وضعیتی که در آن کشور به جای بازگشت به روال طبیعی زندگی، در حالت تعلیق باقی بماند؛ پروژه‌ای که دشمن بعد از حوادث دی‌ماه دنبال می‌کند. نمونه آشکارش نیز تعطیلی کسب‌وکارها در پلتفرمی مثل اینستاگرام است.
 اگر «عزاداریم» به‌معنای نداشتن عید و تعلیق نشاط تعبیر شود، عملا به جریانی نیرو می‌دهد که نمی‌خواهد کشور به ثبات و عادی‌بودن برگردد.
اما مسئله مهم‌تر از این هم هست. عزاداری نباید مرز حق و باطل را مخدوش کند. تجربه نشان داده برخی جریان‌ها می‌کوشند با واژه‌هایی چون «سوگواری ملی»، «هم‌وطنی» یا «حقیقت‌یابی»، روایت را جابه‌جا کنند و مرز میان قربانی و عامل خشونت را تیره سازند. سوگواری حرمت دارد، اما نباید پوششی برای تطهیر خشونت سازمان‌یافته شود. اگر عزایی هست، برای خون‌های به ناحق ریخته‌شده نیروهای امنیتی و مردمی است که در برابر آشوب ایستادند. عدد و تصویر باید دقیق ثبت شود؛ نه اغراق، نه تعلیق.
 هر نویز خبری که جای جلاد و شهید را عوض کند یا حتی آن را غبارآلود سازد، خیانت به حافظه جمعی است. ما عزاداریم، اما عزاداری به‌معنای فراموشی حقیقت نیست؛ به‌معنای روشن‌تر دیدن آن است. زندگی باید ادامه یابد و روایت نیز باید دقیق و بی‌ابهام بماند.
خلاصه اینکه تعبیر ما عزاداری بدون دقیق‌کردن حق و باطل در بهترین حالت ناقص است. رهبرانقلاب هم فرمودند ما عزاداریم اما دقیق روشن کردند حق و باطل در این صحنه چیست و کجاست.