دمِ دانشجوی باغیرت گرم

پرچم‌سوزی و بددهنی و بی‌ادبی جماعتی از دانشجونماها را دیدید، اما حقیقت چیز دیگری بود. حقیقت، قامت راست همان جوان‌هایی بود که ایستادند.
 هوشمندانه ایستادند؛ وقتی پشت دست بی‌اخلاقی‌ها، انگشت اشاره‌شان را به سمت دشمن اصلی گرفتند...
 خلاقانه ایستادند؛ در شعارهایشان، در نماز جماعت‌شان، در تعظیم‌شان به پرچم.
 مطالبه‌گرانه ایستادند؛ از مسئولان دانشگاه و وزارت علوم خواستند که دانشگاه، حریم علم بماند نه میدان جنگ.
 غیورانه فریاد زدند؛ از انقلاب و برای انقلاب.
 اخلاق‌مدارانه ایستادند؛ سعه صدر داشتند، آرامش را حفظ کردند.
 و مظلومانه ایستادند؛ وقتی با سنگ و کلوخ و چاقو زخمی شدند، اما مقابله‌به‌مثل نکردند تا فرق میان غیرت و وحشی‌گری روشن بماند.
 دمتان گرم.
تا شما هستید، گردی بر چهره انقلاب نخواهد نشست.
خاک به چهره خورشید می‌پاشند.