بنزین بدون پمپ بنزین

محمد سرابی  | روزنامه‌نگار 

در خیابان‌های شمال شهر، فرهنگ بنزین‌زدن در حال تغییر است. حتما لازم نیست راننده مسافتی را طی کند و خودش را به آخر صف یک پمپ بنزین قدیمی برساند. گاهی می‌شود فرمان را به کنار خیابان کشید و از وانت سوخت‌رسان سیار، باک را پر کرد. راننده‌های قدیمی عقیده داشتند که به‌ازای هر 2 تا 3باک بنزین عادی باید یک‌بار باک را با بنزین سوپر پر کرد تا قطعات موتور را شست‌و‌شو دهد؛ اما بنزین سوپر امروزی برای شستن سوپاپ و سرسیلندر ماشین‌ها نیست. بنزین گران‌قیمت سوپر برای خودرو‌هایی است که خودشان هم گران‌قیمت باشند. جایگاه‌های ثابت برای سهمیه‌های 1500 و 3000تومانی و آزاد 5000تومانی است. بنزین سوپر را باید در خودروهای سوخت‌رسان‌ سبزرنگ کنار خیابان پیدا کرد.

بنزین بدون صف
پمپ بنزین‌های قدیمی یک بخش از فضای شهر بودند. بوی بنزین در اطراف پخش می‌شد و زمین چرب، تیره و نمناک بود‌؛‌ چون خیلی از راننده‌ها اهرم نازل را آنقدر نگه می‌داشتند که باک کاملا پر شود و بنزین از دریچه بیرون بریزد. کارگران پمپ بنزین یک دسته اسکناس بزرگ در دست داشتند که به‌ترتیب ارزش، کنار هم چیده بودند. همینطور که بنزین گران‌تر شد، هدردادن آن هم کمتر و زمین پمپ بنزین‌ها خشک شد و بعد از کرونا ‌ کارت بانکی جای اسکناس را گرفت.  خودرو‌های سوخت‌رسان سیار خیلی بزرگ نیستند؛ بیشتر شبیه وانت‌های یخچال‌دارند تا تانکر‌های حمل بنزین و ممکن است خیلی‌ها بدون توجه از کنار آنها عبور کنند. در میدان الف محله محمودیه تهران کارگر وانت کوچک‌تر سوخت‌رسان که قرمزرنگ است می‌گوید که ساعت 4صبح بیدار می‌شود و برای پرکردن مخزن به جایگاه سوخت ثابت می‌رود. ساعت 6ونیم صبح اینجاست و کار را شروع می‌کند تا موقعی که مخزن 1000لیتری‌اش تمام شود. از او می‌پرسیم که هنوز هم کسی برای شست‌و‌شوی رسوب درون موتور بنزین سوپر می‌زند؟ می‌‌گوید که الان فقط راننده‌های ماشین‌های بنز قدیمی این کار را می‌کنند.


هر لیتر 80هزار تومان
صد متر دورتر از مرکز خرید پالادیوم 2خودروی سوخت‌رسان ایستاده‌اند. یکی به رنگ سبز است و 1500 لیتر بنزین سوپر دارد. هر چند دقیقه یک‌بار خودرویی مقابل وانت سبزرنگ توقف می‌کند و بنزین لیتری 80هزار تومانی می‌زند. یک باک از این بنزین 4میلیون تومان قیمت دارد. یک «پورشه پانامرا» توقف می‌کند. کارگر پمپ بنزین آهنربای سیم ارت را به بدنه آن می‌زند و نازل را درون باک می‌اندازد. شماره‌های دیجیتال روی در وانت شروع به چرخش می‌کنند. مخزن بنزین درون اتاقک پشت وانت قرار دارد و تعداد زیادی درجه و چراغ و تجهیزات دیگر اطراف آن را گرفته است. 2دقیقه طول می‌کشد تا باک پر شود. زن راننده کارتش را از پنجره بیرون می‌دهد و رمز را می‌‌گوید. از کارگر پمپ بنزین می‌پرسیم وقتی قیمت یک‌بار بنزین‌زدن 3میلیون تومان باشد پس انعام آن چقدر است؟ از اینکه درباره انعام حرف می‌زنیم ناراحت می‌شود و می‌گوید که کارگر شرکت پخش و پالایش است و حقوق شرکتی می‌گیرد نه انعام. یک خودروی «رنو کولیوس» مشتری بعدی است. پشت فرمان آن هم زنی نشسته. به محض اینکه جلوی سوخت‌رسان خالی می‌شود، خودروی دیگری فرمان را به سمت راست می‌کشد و توقف می‌کند تا بنزین سوپر بزند. بعد از کولیوس نوبت لوکانو، تیوولی و بقیه می‌رسد. سقف سوختگیری با بنزین سوپر 50لیتر است؛ اما خودرو‌ها در حد 20 و 30لیتر بنزین می‌خواهند. یکی، دوساعت مانده به ظهر خیابان خیلی شلوغ نیست. راننده‌های این مسیر یاد گرفته‌اند که اگر جلوی سوخت‌رسان خالی بود توقف کنند و اگر خودرویی ایستاده بود، با صف درست‌کردن خیابان را بند نیاورند.

بنزین گران‌قیمت سوپر برای خودرو‌هایی است که خودشان هم گران‌قیمت باشند. جایگاه‌های ثابت برای سهمیه‌های 1500 و 3000تومانی و آزاد 5000تومانی است. بنزین سوپر را باید در خودروهای سوخت‌رسان‌ سبزرنگ کنار خیابان پیدا کرد