جامعه امروز
فارابی میزبان خانوادهها
درباره اختتامیه شانزدهمین دوره جشنواره فارابی که با حضور رئیسجمهور برگزار شد
فاطمه عسگرنیا | روزنامهنگار
جشنواره بینالمللی فارابی با معرفی نفرات برگزیده در 16گروه علمی با حضور رئیسجمهور در دانشگاه تهران بهکار خود پایان داد. این جشنواره امسال بهگفته دبیرش وحید شالچی، معاون فرهنگی و اجتماعی وزیر علوم در شاخص تعداد آثار ارسالی به دبیرخانه شاهد رشد 70درصدی بود. آثار ارسالی به این جشنواره در 2بخش شرکتکنندههای داخلی و خارجی بود که در حوزه داخلی در حوزه علوم انسانی و اسلامی و در حوزه خارجی در 2بخش ایرانشناسی و اسلامشناسی بود. خارجیها 202اثر به این جشنواره ارسال کرده بودند که درنهایت از میان 19اثر داوریشده 6اثر و شخصیت علمی برگزیده شدند. در میان آثار داخلی هم از میان 3357اثر مجموعا 20اثر به اختتامیه راه یافته بود. این مراسم اختتامیه به همان اندازه که علمی و دانشگاهی بود، بهواسطه حضور خانواده برگزیدگان و همراهی آنها یک اختتامیه با غلبه روح خانواده بود ؛ البته این خودش یک پیام داشت و آن این بود که اگر دانشمندان ، فرهیختگان و نخبگان این سرزمین در هرجای دنیا پرچم ایران را بالا میبرند، زیر سایه خانواده این اتفاق مهم رخ میدهد.
برگزیده جشنواره، دست سلطنتطلبها را رو کرد
امیرعلی تفرشی دیگر برگزیده جشنواره فارابی بود که همراه با 2فرزند، همسر و خواهرانش بهصورت خانوادگی در این مراسم شرکت کرده بود. او هم جوان بود و هم موضوع پژوهشیای که بهخاطرش موفق شد تندیس جشنواره و لوح تقدیر را با خود به خانه ببرد، بسیار ارزشمند و مرتبط با مسائل روز بود! او در سالهایی که همه دنیا درگیر ویروس کرونا بود، پژوهشی انجام داد با محوریت موضوع دروغپراکنی در توییتر که در این پژوهش به نتایج خوبی هم رسیده بود؛ مثلا دریافته بود سلطنتطلبها و سرکردههای رسانههای غربی نقش مهمی در رابطه با این دروغپراکنیها دارند؛ موضوعی که اگر کمی نتایج این تحقیق مورد توجه قرار گرفته بود امروز شاهد برخی از اتفاقات در کشور نبودیم. او از این دروغپراکنیها در فضای مجازی بهعنوان جنگ پنهان یاد میکند و معتقد است متأسفانه افراد فعال در این حوزه که عمدتا علیه ایران فعالیتهایی انجام میدهند، نفوذ زیادی در شبکههای اجتماعی دارند.
برای استانم خوشحالم
برگزیدگان شانزدهمین جشنواره فارابی از همه مناطق کشور بودند، از شمال گرفته تا جنوب و از شرق تا غرب. رضا سرحدی قهری اهل زابل بود. این برگزیده همراه با همسرش این راه دورودراز را آمده بود تا در اختتامیه شرکت کند. او 34ساله است و پژوهشی که سرحدی را به اختتامیه شانزدهمین جشنواره فارابی رسانده در حوزه علوم سیاسی و روابط بینالملل بود. به قول خودش بخش زیادی از عمر را صرف مطالعه و تحقیقات علمی در حوزه تحصیلیاش کرده است؛ اما خوشحالی رضا امروز نه برای خودش و دیدن نتیجه زحماتش که برای مردم استان سیستانوبلوچستان و شهرستان زابل بود، چراکه خودش را نماینده این مردم میدانست و میگفت خوشحال است که بهعنوان نماینده محرومترین و دورافتادهترین منطقه کشور امروز این جایزه را از دست رئیسجمهور میگیرد؛ «یکی از نقاط قوت این جشنواره توجه صرف به محتوای علمی آثار بود نه سلایق سیاسی افراد شرکتکننده؛ نکتهای که شاید در گذشته وجود نداشت و همین مسئله باعث شده بود که از نتایج پژوهشهای علمی در راستای حل مشکلات و آسیبهای اجتماعی آنطور که باید و شاید استفاده نشود.»
همدلی؛ نیاز امروز ایران
دکتر حسین سیماییصراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در بخش مراسم اختتامیه جشنواره فارابی با بیان اینکه امروز ایران عزیز بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی، امید، انسجام و توسعه است، تأکید کرد: وقایعی همچون جنگ 12روزه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه کشورمان موجب تقویت همبستگی و حس تعلق جمعی شد و اکنون با تصمیمهای مؤثر و سیاستهای فراگیر که همه ایرانیان با هر نژاد، زبان، فکر، سلیقه و عقیده را دربر میگیرد، میتوان آن همبستگی را تداوم بخشید.
او با بیان اینکه ما سالهاست که در مناقشه تقدم و تأخر توسعه اقتصادی یا سیاسی و در دوگانه عدالت یا آزادی، از آبادانی جا ماندهایم، گفت: برای آبادانی نیازمند فهم مشترک و امید هستیم.
وزیر علوم گفت: با گامهای مؤثر در اصلاح حکمرانی و با عذرخواهی صادقانه و عملی میتوان همه را در همبستگی که به تعبیر رهبرمعظمانقلاب «قیمتیترین چیزهاست»، شریک ساخت.
با پژوهشها بافت تاریخی را احیا کنیم
منا آذرنوش برگزیده دیگری بود که دیروز در جمع بانوان برگزیده این جشنواره حضور داشت. او اگرچه برای نخستینبار بود که تجربه حضور در جشنواره بینالمللی فارابی را داشت، اما به جهت پژوهش خوبی که در حوزه مرمت بافتها و بناهای تاریخی و ارزشمند کشور انجام داده و به قول خودش 4سالی از عمرش را صرف آن کرده است، ته قلبش امید داشت که جایزه فارابی را به خانه ببرد. او که سالهای سال در میان بافتهای تاریخی زندگی کرده، معتقد است این بافتهای ارزشمند تاریخی اگر براساس نتایج پژوهشها و مطالعات علمی صورتگرفته توسط پژوهشگران حفظ و نگهداری میشد، ما امروز شاهد این اتفاقات نبودیم که مثلا منطقهای تاریخی مانند زواره که از لحاظ غنای فرهنگی و باستانی بینظیر است، اینگونه خالی از جمعیت بماند و محلههای آن مورد تخریب قرار گیرند. ما در کشور بافتهای تاریخی زیادی داریم که اگر مورد توجه و مرمت قرار نگیرند دیگر نمیشود ردی از هویت ، تاریخ و اصالت در آنها دید.
در همینه زمینه :
