ابراهیم امینی در نشست نقد و بررسی فیلم «سقف» درباره ساخت فیلم گفت: پیش از اینکه فراخوانی از سمت فارابی منتشر شود، در روزهایی که در جنگ بودیم دغدغه داشتم جنگ را ثبت کنم و این فیلم برایم ثبت واقعه بود. فکر میکردم در بازه مهمی به سر میبریم. پس از جنگ احساس همدلی و وحدت داشتیم و حس کردیم یک ملت هستیم. احساس میکردم بعد از سالها یک ملت هستیم و دوست داشتم آن را ثبت کنم. بعد فراخوان فارابی از راه رسید و در پیچینگ حاضر شدیم و سپس به سعید خانی، تهیهکننده متصل شدیم و پروسه فیلم به شکل حرفهای پیش رفت. امینی درباره تفاوت فصل جنگ با آنچه در فیلم اتفاق افتاده است، بیان کرد: در ابتدای نوشتن سعی ما این بود که خرداد را بازسازی کنیم؛ ولی وقتی کار پیش رفت،دیدیم نمیشود با طبیعت درافتاد، چون پاییز فرارسیده بود و به همین دلیل از واقعگرایی دوری کردیم و میزان اخبار روزانه را در فیلمنامه کم کردیم تا وضعیت عمومیتر و قابل تعمیم باشد. وی درباره ایده متفاوت این اثر با «چشمبادومی» توضیح داد: این ایده از خودمان شکل گرفت، بعد وارد پروسه جذب سرمایه شد و سفارش از بیرون نبود. ممکن است به لحاظ شمایل و ژانر 2فیلم من متفاوت باشند. «چشمبادومی» بیشتر مناسب جشنوارهها بود و «سقف» به جریان سینمای بدنه نزدیک است و مخاطبان بیشتری خواهد داشت؛ اما هردو یک خط مشترک دارند، مثلا مسئله خانواده در هردو فیلم محوریت دارد. مسئله هویت هم در هردو فیلم مشهود است. حسامفر درباره کیفیت پایین فیلمنامه گفت: ما چنین تصوری نداریم. این فیلم فیلمنامه جمعوجورتری نسبت به «چشمبادومی» دارد، اما موضوع «چشمبادومی» شاید جسورانهتر بود. امینی درباره توجه به نسل زد در هردو اثرش بیان کرد: من دغدغه نوجوانان و جوانان را دارم. با آنها معاشرت میکنم و سعی میکنم دنیای آنها را بفهمم. فکر میکنم فاصلهای بین ما و دهههشتادیها افتاده و دوست دارم این فاصله را پر کنم. آنچه درباره این بچهها متوجه شدم این است که کانسپت ذهنی آنها متفاوت است و هیچ زبان مشترکی با آنها نداریم. احساس خوب با هم بودن و همدلی در دوران جنگ باعث شد این فیلم را بسازم: چیزی که الان شبیه به یک رویاست.
احساس با هم بودن در جنگ ۱۲روزه
در همینه زمینه :
کوتاه تر از گزارش
پیشنهادکتاب