مهدی جوادی، مدیرعامل اسبق بنیاد سینمایی فارابی و تهیهکننده فیلم «گیس» در نشست رسانهای این فیلم گفت:«گیس» یک اقتباس از یک داستان واقعی است. در سال ۱۴۰۱ مجموعهای از انفجارهای ناشی از آلودگی صنعتی را داشتیم. داستان «گیس» برگرفته از همان داستانهای درهمتنیده است.
فیلم «گیس» لحن و ادبیاتی دارد که نیاز داشت کارگردان به آن باور داشته باشد. «گیس» روایت معیشت مردم و درد مردمی است که چرخ اقتصاد را میچرخانند اما زندگی خودشان نمیچرخد.
وی تصریح کرد: «گیس» روایت نفوذ و روایت افراد بالادستی است که نمیگذارند ایران پیشرفت کند و کسانی که میخواهند ایران را بفروشند. ساخت این فیلم افراد باورمند میخواست. در نتیجه ترکیب جسور و کاظم دانشی بهعنوان نویسنده باورمند، به فیلم کمک کرد و به همین دلیل برای ساخت فیلم
انتخاب شدند.
وی درباره انتخاب نام «گیس» گفت: گیس برای ما مرز باریک خیانت و شرافت بود. شخصیت زن ما در این فضا غلتان بود و نمیدانست کار درستی انجام میدهد یا خیر.
جوادی درباره نیامدن بازیگران به نشست خبری هم گفت: این سؤال را باید از فاشیستهایی بپرسید که با دیکتاتوری رسانهای و فشار رسانهای باعث میشوند برخی از عوامل در خانه خودشان نباشند. من در سال ۱۴۰۱ و زمانی که مدیرعامل فارابی بودم با این تجربه مواجه شدم. با فاشیستهایی که با تهدید دنبال این بودند که عوامل سینما از خانه خود دور باشند. من افسوس میخورم که چرا درباره این دیکتاتورها فیلم نساختیم، درباره اکانتهای فیکی که عوامل را میترساندند. اینها آن روزها بر صفحات مجازی هنرمندان خیمه زده بودند تا بلافاصله به آنها توهین کنند.
«گیس» روایت نفوذ
در همینه زمینه :
