جدال منتقدان و فیلمسازان

جشنواره فیلم فجر روزگاری یکی از مهم‌ترین آوردگاه‌های منتقدان و فیلمسازان بود؛ روزگاری که حرف و نظر منتقدان دررو‌ داشت و اگر روی سینماگران هم اثر نمی‌گذاشت، توجه بسیاری از تماشاگران را جلب می‌کرد. این روزها وضعیت جامعه جوری است که حرف منتقدان کمتر در بین تماشاگران اثر دارد، ولی هنوز منتقدان و سینماگران 2 جبهه در مقابل هم هستند. در ادامه چند اظهارنظر جالب درباره منتقدان را می‌خوانید که از بزرگان عالم سینما مثل استنلی کوبریک، فدریکو فلینی و وودی آلن است. جان کلام این بزرگان سینما این است که سعی نکنید دل جمعیت را به‌دست آورید یا منتقدها را راضی کنید.

   یان سیبلیوس، آهنگساز فنلاندی:«به حرف منتقدها هیچ توجهی نکن. هیچ‌وقت مجسمه‌ای به افتخار یک منتقد ساخته نشده است.»

   والت دیزنی، تهیه‌کننده آمریکایی: «من علاقه‌ای به راضی‌کردن منتقدها ندارم. ریسک می‌کنم و سعی می‌کنم تماشاگران را راضی کنم.»

   فدریکو فلینی، کارگردان ایتالیایی:«هیچ منتقدی که درباره فیلمی می‌نویسد نمی‌تواند بیش از خود فیلم درباره‌اش بگوید، هرچند منتقدان تمام تلاششان را می‌کنند که ما فکر کنیم برعکس است.»

   استنلی کوبریک، کارگردان آمریکایی:«از همان ابتدا، همه فیلم‌های من منتقدان را 2 دسته کرده‌اند. بعضی آنها را فوق‌العاده دانسته‌اند و بعضی دیگر تقریبا هیچ نکته مثبتی در آنها ندیده‌اند. اما قضاوت انتقادی بعدی همیشه به شکل چشمگیری به سمت نظر مثبت تغییر کرده است.»

   فرانسوا تروفو، منتقد و کارگردان فرانسوی:«یک روزی فیلمی می‌سازم که منتقدها دوستش داشته باشند، وقتی پول اضافه برای هدر دادن داشته باشم.»

   وودی آلن، کارگردان آمریکایی: «اگر فیلمی نقدهای بد بگیرد، کسی به دیدنش نمی‌آید. اگر نقدهای خوب بگیرد، شاید مردم بیایند، شاید هم نیایند. اما هیچ‌وقت اینطور نیست که اگر نقدها خوب باشد، حتما همه هجوم بیاورند.»

   ورنر هرتسوگ، کارگردان آلمانی: «من شب‌ها به‌خاطر نقدهای خیلی بد بی‌خوابی نمی‌کشم.»

   جان کارپنتر، کارگردان آمریکایی: «نمی‌شود وقتی نقدها را می‌خوانی تحت‌تأثیر قرار نگیری. سعی می‌کنم نه خیلی جدی‌شان بگیرم و نه بیش از حد بی‌اعتنا باشم. فکر می‌کنم همیشه باید دید کلی داشته باشی، یعنی بدانی مسیری طولانی در این کار
پیش رو داری.»

   ران هاوارد، کارگردان آمریکایی: «مدام از خودم می‌پرسم:«چرا اهمیت می‌دهم؟» می‌دانم کارم حاصل ۱۱۰ درصد تلاش است. می‌دانم خودم درباره فیلم چه احساسی دارم. پس چرا به نقدها اهمیت می‌دهم؟ چرا فروش گیشه برایم مهم است؟ اما همین که این سؤال را می‌پرسم، صدایی ته ذهنم جواب می‌دهد: «چون باید اهمیت بدهی.» نمی‌شود بدون اهمیت‌دادن زندگی کرد. این ذات توست و به همین دلیل گاهی باید رنج بکشی.»