به نام پسر

«اسکورت»، دومین فیلم حاتمی‌کیای پسر پس از فیلم کم‌هزینه «شب طلایی» می‌تواند گامی جدی برای کسب هویت و خروج از زیر سایه سنگین حاتمی‌کیای پدر باشد. «شب طلایی» که در سال‌های کرونا روی پرده آمد‌‌‌ و خیلی دیده نشد، نشان داد یوسف حاتمی‌کیا قرار نیست تکرار ابراهیم حاتمی کیا باشد. ‌«اسکورت» قرار است آزمون کارگردانی پسر در عرصه آکسیون و اکشن باشد؛ فیلمی درباره شوتی‌ها که ظاهرا با دشواری‌های فراوانی در پیش‌تولید و جاه‌طلبی تکنیکی ساخته شده و تماشاگران سینما را پس از سال‌ها بار دیگر به تماشای امیر جدیدی در نقش پلیس سربازی که برای تهیه داروی سرطان دوستش با قاچاقچیان همراه می‌شود دعوت می‌کند. ‌هدی زین‌العابدین هم سال‌ها پس از «عرق سرد» بار دیگر مقابل جدیدی قرار گرفته است. «اسکورت» که گفته می‌شود تجربه‌ای فن‌سالارانه است، می‌تواند نقطه اتکایی برای سازنده‌اش باشد؛ سکوی پرتاب حاتمی‌کیای جوان برای ترسیم جهانی متفاوت و متمایز با پدر نامدارش.

رنگ‌ شب
پروانه (محمد برزویی‌پور)
 نخستین تجربه بلند سینمایی محمد برزویی‌پور از درام‌های جنایی- معمایی جشنواره امسال است. گرایش کارگردان‌های جوان و فیلم‌اولی امسال به درام‌های معمایی از نکات جالب توجه جشنواره امسال است‌. «پروانه» با حضور مهدی پاکدل، آناهیتا درگاهی و هومن برق‌نورد قرار است قصه‌اش را از دل بازجویی از یک مظنون به قتل روایت کند و از دل روابطی تودرتو و پیچیده به کشف حقیقت برسد؛چالشی دشوار برای کارگردان جوان فیلم «پروانه» که باید دید تا چه اندازه به توفیق رسیده است.

روایت شیرین
ماجرای تلخ سقف(ابراهیم امینی) 
عضو ثابت تیم محمدحسین مهدویان به‌عنوان همکار فیلمنامه‌نویس و بازیگردان، پس از تجربه اولش «چشم‌بادومی» با موضوع بررسی آسیب‌شناسانه تأثیر موسیقی کی‌پاپ روی دختران نوجوان، در فیلم دومش سراغ جنگ 12روزه و تبعاتش رفته است. 
ظاهرا ابراهیم امینی در «سقف» روایتی شیرین از ماجرایی تلخ ارائه داده؛ جایی که خانواده‌ای گریزان از جنگ به ویلای یکی از بستگانشان می‌روند تا فیلمساز با گذر از تلخی به شیرینی برسد. ترکیب آشنای بازیگران اصلی فیلم، سام درخشانی و بیژن بنفشه‌خواه یادآور سریال‌های تلویزیونی دهه90 است. سام درخشانی در نقش استاد دانشگاهی که خانه‌اش در حملات رژیم صهیونیستی آسیب دیده، با خانواده‌اش به ویلای بیژن بنفشه‌خواه می‌رود تا از تلخی جنگ به حال و هوایی طنزآمیز برسد.