تفاوت ایران با عراق 1991
وضعیت کنونی
در آغاز سال ۲۰۲۶، تنش میان ایران و آمریکا به سطحی رسیده که یادآور فضای پیش از جنگ خلیجفارس است. حضور گسترده ناوهای آمریکایی و افزایش تهدیدهای سیاسی، نگرانی از تکرار سناریوهای گذشته را افزایش داده است.
الگوی فشار آمریکا
ایالات متحده معمولا پیش از جنگ مستقیم از 3 ابزار استفاده میکند: نمایش قدرت نظامی، فشار روانی–رسانهای و اجماعسازی بینالمللی. همین الگو امروز علیه ایران نیز بهکار گرفته شده است.
تغییر ابزارها
درحالیکه در ۱۹۹۱ تمرکز بر نیروی زمینی و هوایی بود، در ۲۰۲۶ ابزارهای مدرنتری نقش دارند؛ از جنگ سایبری و پهپادها گرفته تا حملات دقیق و هوش مصنوعی
ضربات محدود
حملات هدفمند سالهای اخیر، بهویژه در سال ۲۰۲۵، برای آغاز جنگ نیستند، بلکه با هدف آزمون بازدارندگی و سنجش واکنش ایران انجام شدهاند.
راهبرد ایران
ایران برخلاف عراق ۱۹۹۱، راهبرد «سکوت فعال» را در پیش گرفته است؛ مدیریت تنش، حفظ بازدارندگی و پرهیز از درگیری مستقیم
تفاوتهای کلیدی
ایران امروز دارای بازدارندگی نامتقارن، عمق منطقهای و تجربه طولانی فشار خارجی است؛ عواملی که هزینه جنگ را بسیار بالا میبرند.
جمعبندی
ایران دقیقا در مسیر عراق ۱۹۹۱ نیست، اما شباهتهایی در رفتار آمریکا دیده میشود. آینده بحران به مدیریت تنش و تصمیمهای دو طرف وابسته است.