خانه وحشت بهار!

علیرضا زمانی؛ تهران‌پژوه

خیابان بهار اگرچه محل زندگی بسیاری از بزرگان ادبی، علمی و هنری بوده اما روی دیگری هم دارد که شاید تاکنون کمتر بازگو شده باشد. شاید کمتر کسی بداند که «خانه وحشت» تهران در محله بهار قرار داشت، خانه‌ای که امروز به مرکز معاینات چشم‌پزشکی ناجا، بالاتر از خیابان یزدان‌راد تبدیل شده است. در بحبوحه انقلاب، خبری در کیهان چاپ شد که از کشف شکنجه‌گاه ساواک در تهران خبر می‌داد. این شکنجه‌گاه همانجایی بود که به خانه وحشت معروف شد. این خانه در واقع خانه سرهنگ بازنشسته‌ای به نام علی زیبایی بود که آنجا را در اختیار ساواک قرار داده بود. زیبایی که خود از بازجویان ساواک به‌حساب می‌آمد، به‌خاطر فساد از دانشکده افسری اخراج شده و دوباره به ارتش پیوسته بود. اواخر دهه ۳۰ هم کاردار سفارت ایران در اتریش بود و کارهای ساواک را در ارتباط با فعالیت‌های کمونیست‌ها در اروپا پیگیری می‌کرد. خانه سرهنگ زیبایی در جریان تظاهرات مردم در دی‌ماه ۵۷ به‌طور اتفاقی کشف شد. وقتی مردم داخل آنجا ریختند، در ابتدا در خانه زیبا با وسایل لوکس روبه‌رو شده اما تونلی را آنجا یافتند که به ساختمان دیگری راه داشت. این تونل و آن ساختمان در واقع شکنجه‌گاه جوانان انقلابی بود. هنوز خون تازه به همراه موها و ناخن‌های کشیده شده  انقلابیون در آنجا به چشم می‌خورد و وسایل حرفه‌ای شکنجه، نشان از داغ و درد انقلابیون داشت. وقتی خانه وحشت در خیابان بهار کشف شد، بهت مردم تهران را فراگرفت و خیلی‌ها برای دیدن جنایات خاندان پهلوی راهی بهار می‌شدند و به‌نوعی مدتی برای خود موزه عبرتی شده بود. انقلابیون بعد کشف این خانه، چنان در بهت و خشم فرو رفتند که این خانه را به آتش کشیدند. اگرچه این خانه تا سالیان سال متروک و امروز به مرکزی درمانی تبدیل شده اما نشانه‌ای از ظلم سیاه خاندان پهلوی بر جوانان این ملت است، خانه‌ای که جا دارد به خانه‌موزه وحشت تهران تبدیل شود تا وحشت آن دوران هیچگاه از خاطرها پاک نشود.