نسل چهارم، پای کار انقلاب

صحن و سرای امام خمینی(ره) همیشه میعادگاه است؛ جایی که روز و شب نمی‌شناسد و زائران از هر سو به سمتش روانه‌اند. اما روز گذشته، جنس این شلوغی و رنگ این حضور با تمام روزهای تقویم متفاوت بود. دهم بهمن ۱۴۰۴ سنگفرش‌های حرم زیر پای ۱۵ هزار نوجوانی لرزید که شور و هیجان‌شان، اتمسفر همیشگی این فضا را تغییری جذاب داد. انگار امروز میانگین سنی زائران حرم، ده‌ها سال جوان‌تر شده بود. اینجا خبری از گام‌های شمرده و همیشگی نبود؛ موجی پرخروش از دختران و پسران دهه‌ هشتادی و نودی، فضای وسیع مرقد را به تسخیر نشاط خود درآوردند. آنها که نه «جماران» را دیده‌اند و نه تصویر زنده‌ای از روزهای انقلاب در ذهن دارند، امروز آمده بودند تا  اجتماع آرمانی نسل جدید را رقم بزنند؛ اجتماعی که نامش «لشکر قدس» بود و هدفش تجدید عهد، اما تصویرش بیشتر شبیه یک رویش عظیم به‌نظر می‌رسید؛ رویشی به وسعت ۱۵ هزار قلب که برای آینده می‌تپید. پرچم‌هایی که دست‌به‌دست می‌شد و فریادهایی که از عمق جان برمی‌آمد، نشان می‌داد این نسل، «آرمان» را نه در کتاب‌های تاریخ، که در متن زندگی‌اش جست‌وجو می‌کند. آنها آمده بودند بگویند اگرچه دیر رسیده‌اند، اما پای کار ایستاده‌اند. گزارش تصویری همشهری، تلاشی است برای ثبت برق چشمان نسلی که قرار است فردا را بسازد؛ درست در نقطه‌ای که هویت دیروز ما در آن شکل گرفت.