نامش ابوالفضل مقدسی بود؛ اهل ساری. نه اسم و رسم ویژهای داشت، نه پشتگرمی خاصی. پسر یک پدر معلول و مادری که امیدش به همین جوان ۲۳ ساله بود. در مرودشت مأموریت داشت؛ با دست خالیتر از آن چیزی که خیلیها فکر میکنند و طبق دستور، حق استفاده از سلاح نداشت. بنابر گزارشها، ابتدا با سلاح سرد به او حمله شد؛ چاقو، قمه و میله و شدت ضربات آنقدر بود که دیگر فرصتی برای دفاع نماند. پیکرش بعد از شهادت هم از تعرض در امان نماند و به آتش کشیده شد. آنچه بر ابوالفضل مقدسی گذشت، فقط نمونهای کوچک از وحشیگری آشوبگران در چندروز اخیر بود.
دو شنبه 6 بهمن 1404
کد مطلب :
271495
لینک کوتاه :
newspaper.hamshahrionline.ir/pQz9V
+
-
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه همشهری می باشد . ذکر مطالب با درج منبع مجاز است .
Copyright 2021 . All Rights Reserved