اعتراف شریک جرم به جنایت در ایران!

علی‌اکبر علیزاده برمی؛  نماینده مجلس شورای اسلامی

1-مسئله تجهیز مسلحانه، امنیتی و اطلاعاتی عوامل تروریستی در وقایع دردناک دی‌ماه، ازجمله محورهای اساسی است که نیازمند بررسی عمیق و بی‌اغماض است. این موضوع نه‌تنها در شواهد میدانی، بلکه در اظهارات آشکار و ضمنی مقامات آمریکایی و صهیونیستی نیز انعکاس یافت. نوع سلاح‌ها و تجهیزات به‌کاررفته، شیوه‌های عملیاتی و نحوه تحرک عناصر آشوبگر در قالب گروه‌های منسجم و آموزش‌دیده، همگی حکایت از هدایت و پشتیبانی خارجی دارد. رفتار این عناصر نه در چارچوب اعتراض مدنی قابل تبیین است و نه حتی با الگوی اغتشاشات هیجانی و واکنشی همخوانی دارد. آنان با الگوبرداری روشن از عملکرد گروهک منافقین در دهه60 و داعش در سال‌های اخیر، به خشونتی هدفمند و تروریستی متوسل شدند. چنان‌که در سخنان ترامپ نیز به‌صراحت بر کشتار مردم و نیروهای حافظ امنیت تأکید شد، هدف اصلی ایجاد ناامنی فراگیر و فراهم‌سازی بستر برای مداخله خارجی بود؛ سناریویی که آشکارا فراتر از نارضایتی‌های اجتماعی تعریف می‌شود.
2-دخالت مستقیم بازیگران خارجی در اقدامات تروریستی اخیر، موضوعی است که حتی از سوی برخی مقامات غیرهمسو با جمهوری اسلامی نیز مورد اذعان قرار گرفته است. رئیس‌جمهور کرواسی، با آنکه در زمره متحدان ایران محسوب نمی‌شود، صراحتا به نقش آمریکا و موساد در دخالت در امور داخلی ایران و مشارکت در اقدامات تروریستی اشاره کرد. شیوه ایجاد رعب و وحشت عمومی و کشتار مردم، یادآور الگوهای تاریخی مداخله‌گرانه همچون وقایع ۲۸مرداد است؛ تلاشی مجدد برای مهیا ساختن صحنه‌ای که آمریکا بتواند به بهانه آن، هر اقدام دلخواهی را توجیه کند. اظهارات ترامپ مبنی بر دعوت مردم به حضور در خیابان‌ها و وعده حمایت خارجی و نیز درخواست کمک اپوزیسیون از آمریکا، همگی مؤید آن است که عناصر وابسته به آمریکا و اسرائیل، مطالبات اعتراضی را به‌سوی جنگ شهری سوق دادند. از همین‌رو، رهبر انقلاب نیز با صراحت بر مجرم‌بودن طراحان و هدایت‌کنندگان اصلی این حوادث تأکید کردند و خواستار محاکمه و بازخواست آنان شدند.
 3-در جریان حوادث اخیر، به‌روشنی آشکار شد که سلاح‌های مورد استفاده تروریست‌ها منشأ داخلی نداشته و به‌صورت سازمان‌یافته وارد کشور شده است. گزارش‌های پزشکی قانونی تصریح می‌کند که نوع گلوله‌هایی که به شهروندان عادی و نیروهای حافظ امنیت اصابت کرده، اساساً در چرخه تسلیحاتی ایران وجود ندارد. اهمیت این مسئله در آن است که با یک یا چند مورد استثنایی مواجه نیستیم، بلکه با الگویی فراگیر و تکرارشونده روبه‌رو هستیم. همین واقعیت، دلیلی متقن بر سازماندهی قبلی، شبکه پشتیبانی خارجی و لزوم پیگیری حقوقی و امنیتی این حمایت‌ها در سطح بین‌المللی است.