سرخ از نو

بالاخره نوبت پرسپولیس شد که در شیراز به میدان برود؛ در ورزشگاه پارس که صاحب یکی از معدود چمن‌های استاندارد فوتبال ایران است. در همین راستا، نخستین بازی پرسپولیس در دور برگشت لیگ برتر، از ساعت16:45 امروز در شیراز مقابل فجر سپاسی آغاز می‌شود.

   جبران مافات اوسمار؟
دیدار رفت 2تیم در هفته اول لیگ برتر به تساوی یک -یک  انجامید و سرخپوشان به سختی از قبول شکست در ورزشگاه قلعه‌حسن‌خان گریختند. آن روزها هنوز همه به وحید هاشمیان امیدوار بودند و انتظار می‌کشیدند تا نتیجه مهاجم سابق تیم ملی و نیز کارآموز مکتب پپ گواردیولا را ببینند! شاید تا زمانی که سوت آغاز آن بازی به صدا در نیامده بود، کمتر کسی می‌توانست حدس بزند سیستم آلمانی مستقر روی نیمکت پرسپولیس تا چه اندازه قرار است ناامیدکننده باشد. با وجود این به‌تدریج و با توجه به نوع چینش بازیکنان در زمین و نیز فوتبالی که پرسپولیس ارائه می‌داد، حنای هاشمیان رنگ باخت و او ناچار به وداعی زودرس با قرمزها شد. اوسمار ویرا از زمان حضور در پرسپولیس، نهایت کوشش خود را به‌کار گرفت تا با فوتبالی اقتصادی، تا جایی که می‌تواند امتیازات بیشتری به‌دست بیاورد و تیم را در کورس قهرمانی نگه دارد. این اتفاق هم رخ داد و سرخپوشان نیم‌فصل اول را با قرار گرفتن در رده دوم جدول به پایان بردند. حالا اما نوبت جبران مافات بابت امتیازات از دست‌رفته دور رفت است. بردی که پرسپولیس در تهران دربرابر فجر به‌دست نیاورد، حالا باید در شیراز رقم بخورد؛ آن هم مقابل تیمی که رفته رفته هویت و ثبات خودش را در لیگ برتر پیدا کرده و با روز اول خیلی فرق دارد. با این حال اگر قرار است رویای قهرمانی سرخپوشان محقق شود، چاره‌ای جز گرفتن حداکثر امتیازات وجود ندارد.

   تحولات پرسپولیس
با آنکه پرسپولیس در نیم‌فصل اول با کمبود شدید بازیکن به‌دردبخور مواجه بود، در لیست ورودی‌های آنان اتفاق بزرگ و شگفت‌انگیزی رخ نداد. قرمزها تا زمان تنظیم این مطلب فقط سرگیف ازبک را در خط حمله به خدمت گرفتند و تلاش‌شان برای جذب علیجانوف در پست دفاع راست هم همچنان ادامه داشته است. اتفاقات مهم‌تر اما در لیست خروجی رخ داده؛ تا جایی که شاهد جدایی نفراتی مثل فرشاد احمدزاده، سرژ اوریه و احتمالا یاسین سلمانی و تیوی بیفوما بوده‌ایم.

   تیم شایسته پیروز
آن سوی میدان اما فجرسپاسی هم در نخستین نیم‌فصل حضورش در لیگ برتر پس از صعود دوباره به این سطح، روزهای پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. شاگردان پیروز قربانی به‌ویژه در هفته‌های ابتدایی عملکرد خیلی خوبی داشتند و اگرچه بعدتر کمی در نتیجه‌گیری دچار افت شدند اما همواره تیمی خوب و قابل احترام نشان دادند؛ تیمی که تلاش می‌کند روی زمین بازی کند و به‌معنای واقعی کلمه دنبال فوتبال بازی کردن است. فجر سپاسی نیم‌فصل اول را با 18امتیاز از 15بازی در رده نهم و در شرایطی کاملا آبرومندانه به پایان برد.

دوئل ژنرال‌های تنها
استقلال و تراکتور امروز برای سومین‌بار در فصل جاری به مصاف هم می‌روند اما نه در تبریز و نه در تهران
یزد  امروز میزبان ضیافتی است که هیچ شباهتی به آرامش کویر ندارد. امروز ورزشگاه شهید نصیری، قلب تپنده‌ فوتبالی می‌شود که نبضش روی عدد هزار می‌زند. تقدیر چه بازی عجیبی دارد؛ 2تیمی که فصل را با جنگ رو‌در‌رو در سوپرجام آغاز کردند و در هفته اول لیگ در سرمای تبریز به هم رسیدند، حالا در نیم‌فصل، زیر آسمان کویر و در هفته شانزدهم، باز هم مقابل هم صف‌آرایی می‌کنند. این اپیزود سوم از سه‌گانه جنگ آبی و سرخ در این فصل است.
   تراکتور در سوپرجام، جام را از دستان استقلال ربود، اما ساپینتو خیلی زود انتقام گرفت و در همان هفته اول، تبریز را با ۳‌امتیاز ترک کرد. حالا اما شرایط فرق کرده است. حکم کمیته انضباطی و ماجرای ملوان، مثل یک هدیه‌، ۲امتیاز شیرین به‌حساب هر دو تیم واریز کرد. استقلال ۲۷امتیازی حالا سایه‌به‌سایه‌ پرسپولیس حرکت می‌کند و تراکتور ۲۵امتیازی، با آن جهش در جدول نمی‌خواهد از کورس جا بماند.
   اما این نبرد، نبرد لشکرهای خسته و ژنرال‌های تنهاست. امروز در یزد، فوتبال فقط جنگ تاکتیک نیست، جنگ اعصاب است. تصور کنید دراگان اسکوچیچ را؛ مردی که همیشه آرام به‌نظر می‌رسد اما حالا تنهاتر از همیشه است. دستیاران خارجی‌اش، رفیقان روزهای سخت، چمدان‌ها را بسته‌ و رفته‌اند و بعد از اتفاقات اخیر ایران قراردادهایشان را فسخ کردند و حاضر نشدند برگردند. ترس از شرایط یا هر دلیل دیگری، نیمکت تراکتور را خالی کرد و حالا اسکوچیچ مانده و یک لشکر بازیکن که باید بدون اتاق فکر همیشگی‌اش، آنها را هدایت کند.
   آن سوی میدان اما وضعیت دراماتیک‌تر است. ریکاردو ساپینتو، مردی که شور و هیجانش گاهی از حدومرز زمین چمن بیرون می‌زند، امروز دست راستش را ندارد. دستیار اول او هنوز به ایران برنگشته است. اما دردسر بزرگ‌تر در ساق‌های خسته‌ ستاره‌هاست. خارجی‌های تأثیرگذار استقلال، سربازانی که قرار است تفاوت‌ها را رقم بزنند، تا دیشب غایب بودند. آنها قرار بود شب گذشته، درست چند ساعت قبل از سوت آغاز، با چشمانی خواب‌آلود و بدن‌هایی که هنوز با ساعت ایران کوک نشده‌اند، به اردو برسند. آیا منیر الحدادی یا یاسر آسانی توان دویدن در ۹۰‌دقیقه نفسگیر را دارند؟ یا این تأخیر، پاشنه آشیل آبی‌ها خواهد شد؟
  یزد برای استقلال خوش‌یمن بوده است. آنها همین چند روز پیش در جام‌حذفی، فولاد هرمزگان را در همین ورزشگاه زمینگیر کردند. خاطره آن برد هنوز روی سکوهای خالی و پر از خاک ورزشگاه شهید نصیری تازه است. تبعید اجباری از شهرقدس به یزد، شاید توفیقی اجباری بود تا استقلال در فضایی دور از هیاهوی پایتخت، آرامش را تمرین کند. اما تراکتور حریف دست‌وپابسته‌ای مثل فولاد هرمزگان نیست؛ آنها مدافع عنوان قهرمانی هستند و امروز به آب و آتش می‌زنند تا جایگاه سوم جدول را از استقلال بگیرند.
   امروز وقتی سوت آغاز زده شود، کسی به یاد نخواهد آورد که دستیار اسکوچیچ کجاست یا خارجی‌های استقلال چند ساعت خوابیده‌اند. امروز جنگ بودن یا نبودن در جمع مدعیان است. در دل کویر، جایی که تاریخ در خشت‌های خامش نهفته است، استقلال و تراکتور برای جاودانگی در این فصل می‌جنگند. یکی می‌خواهد انتقام سوپرجام را تکمیل کند و دیگری می‌خواهد انتقام شکست خانگی دور رفت را بگیرد.
   باید دید در پایان این نبرد غریبه‌ها، کدام تیم با لبخند از کویر خارج می‌شود و کدام تیم در شن‌های روان حسرت فرو می‌رود.

سکته‌ دوم
سپاهان که با ۸‌برد متوالی ترس به جان لیگ انداخته بود، پس از ترمز بریدن مقابل استقلال، حالا در شروع نیم‌فصل دوم هم موتورش روشن نشد. شاگردان نویدکیا دیروز در خانه اسیر دژاوو شدند و درست مثل بازی افتتاحیه فصل، مقابل ملوان به تساوی رضایت دادند؛ البته این‌بار با تساوی بدون گل. این توقف خانگی، بهترین هدیه سپاهان به رقبا بود. قوهای سپید انزلی بار دیگر ثابت کردند که راه خنثی‌کردن توفان زرد را بهتر از هر تیمی بلدند. حالا توپ در زمین پرسپولیس است؛ سرخ‌ها فرصت دارند تا از این لغزش نهایت استفاده را ببرند و صدر جدول را تسخیر کنند.