در روزهایی که کشور در التهاباجتماعی به سر میبرد، گروههای اپوزیسیون که همواره از آب گلآلود بهدنبال ماهی گرفتن هستند فکر و ذکر قدرت گرفتن را در سر میپرورانند و کار به جایی رسیده که در فضای حقیقی و مجازی باهم به نزاع میپردازند. در اینباره با محمد رحمانی پژوهشگر تاریخ و سیاست در تلویزیون اینترنتی همشهری گفتوگویی داشتیم.
سلطنتطلبان و منافقین2 گروهی هستند که هدف اصلیشان رسیدن به قدرت است. منافقین در ابتدا خود را گروهی مبارز و انقلابی معرفی میکردند که با شاه مبارزه کرده و حتی در این راستا دست به آمریکاییکشی هم زدهاند. بعد از انقلاب هم صرفا به جهت آنکه جایی در قدرت داشته باشند دست به تملقگویی از امام(ره)زدند، اما وقتی در رسیدن به قدرت ناکام ماندند اقدامات چریکی و آدمکشی را انتخاب کردند. وقتی هم در این روش شکست خوردند زیر لوای پرچم دشمن بعثی قرار گرفتند. بیشک منافقین مقبولیتی برای جامعه ایرانی ندارد و حتی اگر به شکل انتخابات هم بخواهند قدرت را در دست بگیرند ناکام خواهند ماند.
پهلویها هم وضعیت مشابهی برای ایران دارند. واقعیت آن است که بازگشت به پهلوی یعنی یک ارتجاع تمامعیار. آیا واقعا امیدی به آینده ایران به وسیله پهلوی هست؟ در طول این مدت پهلوی برای ایران و مردم جامعه ما چه دستاوردهایی داشته است؟ پهلوی حتی در سال 57هم حامی و بدنه اجتماعی خاصی نداشت. جالب است که این بهاصطلاح شاهزاده در طول این سالها چه دستاوردی در حوزه علم و حوزه اجتماع داشته است؟ تمایل به چنین شخصی بهمعنای واقعی کلمه مصداق سقوط درون چاه است.
رؤیاپردازان وطنفروش!
در همینه زمینه :
