دموکراسی آمریکایی به زبان ساده

بهاره محبی | روزنامه‌نگار 

«فرش قرمز برای محمد جولانی در کاخ سفید و ربایش شبانه نیکلاس مادورو با دستبند»؛ این دو تصویر که در کمتر از چند‌ماه در آمریکا شاهدش بودیم، دوگانگی آشکار سیاست خارجی آمریکا را برجسته می‌کند؛ کشوری که معیارهایش برای برچسب‌زدن و ارتباط با کشورهای دیگر نه دمکراسی و حقوق بشر، بلکه منافع ژئوپلیتیک و مصلحت‌های مقطعی است؛ جایی که به نام آزادی با تروریست مذاکره می‌کند و به نام دمکراسی، منتخب مردم را تحریم و منزوی می‌سازد.
آمریکا شامگاه شنبه به دستور دونالد ترامپ، عملیات نظامی علیه ونزوئلا انجام داد و نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور منتخب این کشور را ربود. بسیاری از کشورها این تجاوز را محکوم کرده و آن را نقض آشکار حقوق بشر و قوانین بین‌المللی دانسته‌اند. دولت ترامپ در حالی این اقدام را با زیرپا گذاشتن قوانین بین‌المللی انجام داد که چند‌ماه پیش با استقبال از محمد جولانی، چهره‌ای که تا سال گذشته در فهرست تروریست‌ها قرار داشت، نشان داد مشروعیت برایش نه بر پایه رأی مردم یا اصول بین‌المللی، بلکه براساس منافع مقطعی تعریف می‌شود. در ادامه برخی ویژگی‌های 2سیاستمدار مطلوب و منفور ترامپ را با یکدیگر مقایسه می‌کنیم.
انتخابات ونزوئلا به سبک نیکلاس مادورو 
مادورو با سابقه‌ای طولانی در ساختار سیاسی ونزوئلا، از اتحادیه‌های کارگری تا وزارت خارجه و ریاست‌جمهوری، در 3دوره متوالی از طریق انتخابات به قدرت رسیده و با وجود ناآرامی‌ها، ساختار انتخاباتی و مشارکت مردمی را حفظ کرده بود.
  برگزاری آخرین دور انتخابات ریاست‌جمهوری در سال 2024
  مشارکت حدود ۵۹درصدی مردم ونزوئلا 
  کسب حدود ۵۱.۲درصد آرا توسط نیکلاس مادورو (بیش از 5میلیون نفر) 
  کسب 44.2درصد آرا توسط ادموندو گونزالس، نامزد رقیب 

انتخابات سوریه به سبک جولانی (۵ اکتبر ۲۰۲۵)
جولانی اما از دل گروه‌های تروریستی برخاسته، با سابقه عضویت در القاعده و تأسیس جبهه ‌النصره با زور اسلحه و سرکوب مخالفان کنترل ادلب و سپس دولت انتقالی سوریه را به‌دست گرفت. انتخابات برگزارشده تحت نظر او هم فاقد شفافیت و رقابت واقعی بود.
  برگزاری انتخابات بدون مشارکت مستقیم مردمی 
  آمار مشارکت رأی‌دهندگان و واجدین شرایط نامشخص 
  تهدید و قتل شمار زیادی از نامزدهای مستقل و مخالف
  رأی‌گیری از حدود 6 تا 7هزار نفر اعضای هیأت‌های انتخاباتی منصوب جولانی برای دوسوم کرسی‌ها (۱۴۰ کرسی از ۲۱۰کرسی) 
  یک‌سوم باقی‌مانده کرسی‌ها (۷۰کرسی) به‌طور مستقیم توسط جولانی منصوب ‌شدند.