اصل ماجرا

باخت بزرگ ترامپ در نوامبر در راه است؟
نظرسنجی‌های جدید نشان می‌دهد که دمکرات‌ها در ویرجینیا، نیوجرسی و نیویورک به پیروزی‌های چشمگیری دست خواهند یافت. نتایج نظرسنجی‌ها حاکی از یک نتیجه بالقوه دگرگون‌کننده برای دمکرات‌هاست که به‌دنبال تقویت قدرت خود در ایالت‌های کلیدی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای۲۰۲۶ هستند.‌طبق آخرین نظرسنجی امرسون کالج/هیل، در ویرجینیا ابیگیل اسپانبرگر، نامزد دمکرات برای فرمانداری با اختلاف قابل توجه ۱۱درصد از ارل-سیرز جمهوری‌خواه پیشی گرفته و ۵۵درصد آرا را در مقابل ۴۴درصد رقیبش به‌خود اختصاص داده است. ‌بسیاری در آمریکا اعتقاد دارند که باعث و بانی شکست احتمالی جمهوری‌خواهان در نوامبر شخص دونالد ترامپ و دولت وی است‌.

از امیرکبیر تا عجمیان
روایت تلخ 12آبان در  ایران
دوازدهم آبان‌ماه در تاریخ ایران یادآور فرازهایی تلخ و تأمل‌برانگیز است؛ روزهایی که هریک به‌نوعی نشانی از تقابل استقلال ملی با نفوذ بیگانگان دارد.‌در دوازدهم آبان سال۱۲۶۸ هجری‌شمسی میرزا تقی‌خان امیرکبیر، صدراعظم نامدار ایران از قدرت کنار گذاشته شد؛ مردی که می‌کوشید کشور را بر پایه دانش، صنعت و خوداتکایی بنا کند، دانشگاه تأسیس کند و ایران را از وابستگی به بیگانگان برهاند؛ اما دربار آلوده و نفوذ گسترده بیگانگان، دست ملت را کوتاه و دست دشمن را بلند ساخت. سرانجام نتیجه آن‌همه اصلاح‌طلبی و وطن‌دوستی، عزل و سپس شهادت امیرکبیر بود.
‌سال‌ها بعد، در دوازدهم آبان۱۳۰۶، همان بیگانگان با توطئه‌ای دیگر رضاخان پهلوی را بر تخت سلطنت نشاندند. از آن پس شاه دیگر پادشاه ملت نبود، بلکه به «نماینده شرکت‌های خارجی» تبدیل شد. تصمیم‌ها در لندن و واشنگتن گرفته می‌شد و اجرای آن در تهران بود.‌دوازدهم آبان۱۳۵۷ نیز شاهد همان صحنه تکراری بود: هنگامی که مردم در خیابان‌های تهران فریاد استقلال و آزادی سر می‌دادند، شاه با اضطراب در انتظار تماس تلفنی برژینسکی، مشاور امنیت ملی آمریکا بود، نشانه‌ای روشن از بی‌اختیاری و وابستگی.‌اما تلخی دوازدهم آبان تنها به تاریخ گذشته محدود نمی‌شود. در دوازدهم آبان۱۴۰۱ روح‌الله عجمیان، جوانی مؤمن و هیئتی از نسل جدید انقلاب، در مسیر دفاع از امنیت و ایمان مردم به شهادت رسید؛ همانگونه که پیش از او آرمان علیوردی شهید شد؛ نسلی برخاسته از متن مردم، نه اشرافی و نه وابسته که ایستادن را از ایمان آموختند.‌این یادآوری‌ها نشان می‌دهد که استکبار تنها در قراردادها و کودتاها خلاصه نمی‌شود، بلکه آنگاه رخ می‌نماید که اراده و غیرت ملت را هدف می‌گیرند.