![راهی بهسوی تندرستی](/img/newspaper_pages/1403/06-%20shahrivar%20jadid/11/zamime/21-01.jpg)
خود مراقبتی، سرمایهگذاری حیاتی برای سلامت و آینده است
راهی بهسوی تندرستی
![راهی بهسوی تندرستی](/img/newspaper_pages/1403/06-%20shahrivar%20jadid/11/zamime/21-01.jpg)
مریم سرخوش
در دنیای پرشتاب امروزی، مفهوم خودمراقبتی بهویژه در حوزه سلامت به شکل ویژهای اهمیت یافته است. پیش تر زمانی که حرف از سلامت میشد، مفهوم آن بیمارنشدن بود؛ اما امروزه مسئله سلامت ابعاد مختلف جسمی، روانی، ذهنی، اجتماعی و... را در برمیگیرد و زمانی که درباره خودمراقبتی صحبت میشود، منظور فقط سلامت جسم نیست. دلیل آن هم این است که زندگی مدرن، بسیاری از افراد را با استرس، خستگی و طیف وسیعی از مشکلات دیگر مواجه کرده که سلامت کلی بدن را با خطر مواجه میکند. به همین دلیل خودمراقبتی یک ضرورت برای حفظ رفاه کلی است و نباید نادیده گرفته شود؛ چون بهاصطلاح متولیان نظام سلامت، یک سرمایهگذاری حیاتی برای سلامت و آینده است. این روزها خودمراقبتی، عامل جذابی برای حفظ زندگی سالمتر و شادتر است و با صرف زمان برای مراقبت از خود، افراد میتوانند از بیمار شدنشان جلوگیری کنند، کیفیت زندگیشان را افزایش دهند و انعطافپذیری لازم برای عبور از مشکلات و چالشهای زندگی مدرن را داشته باشند.
پیشگیری از بیماریهای مزمن
یکی از قانعکنندهترین دلایل برای اولویتدادن به خودمراقبتی، نقش آن در پیشگیری از بیماریهای مزمن (بیماریهای قلبی، دیابت و چاقی) است که اغلب با عوامل سبک زندگی مرتبط هستند. با روشهای سالم در زندگی، افراد میتوانند خطر ابتلا به این بیماریهای غیرواگیر را به میزان قابلتوجهی کاهش دهند. فعالیت بدنی منظم، یک رژیم غذایی متعادل و مدیریت استرس، همه اجزای حیاتی مراقبت از خود هستند که به سلامتی طولانی مدت افراد کمک میکنند.
سلامت روان و به زیستی
سلامت روان، بخش جداییناپذیر از سلامت کلی بدن است و خودمراقبتی نقش مهمی در حفظ آن دارد. تمرینهایی مانند تمرکز حواس، مدیتیشن و استراحتهای منظم پس از پایان فعالیت کاری میتواند به کاهش استرس و اضطراب کمک کند. علاوه بر این، درگیر شدن در فعالیتهایی که باعث افزایش شادی و رضایت است، میتوانند خلق و خو را تقویت کنند و انعطافپذیری عاطفی را بهبود دهند. در دنیایی که اختلالات روان در حال افزایش است، خودمراقبتی میتواند بهعنوان یک ابزار قدرتمند برای پرورش ذهن و روح عمل کند.
خودمراقبتی چیست؟
خودمراقبتی به اقداماتی گفته میشود که برای حفظ و بهبود سلامت جسمی، روانی و عاطفی فرد صورت میگیرد که شامل طیف گستردهای از فعالیتها (ورزش منظم و تغذیه مناسب، تمرکز حواس و استراحت کافی) است. در این حوزه افراد به جای اینکه منتظر بمانند تا بیماری سراغ آنها بیاید و پزشکان، درمانگر مشکلات شان شوند، در مدیریت سلامتشان فعال میشوند.
بهبود کیفیت زندگی
مراقبت از خود فقط پیشگیری از بیماری نیست و منجر به افزایش کیفیت زندگی هم میشود. با خودمراقبتی افراد میتوانند سطوح انرژی بیشتر، خواب و تمرکز بهتری را تجربه کنند که ازجمله فاکتورهای افزایش بهرهوری و زندگی رضایتبخشتر است. خودمراقبتی به افراد این امکان را میدهد که نه تنها طولانیتر، بلکه بهتر زندگی کنند.
توانمندسازی و مسئولیت شخصی
خودمراقبتی، احساس توانمندی را تقویت و افراد را تشویق میکند تا مسئولیت سلامت و رفاه خود را بپذیرند؛ نه اینکه صرفاً به متخصصان مراقبتهای بهداشتی تکیه کنند. این رویکرد پیشگیرانه میتواند منجر به تصمیمگیریهای آگاهانهتری برای سلامت و احساس کنترل بیشتر در زندگی فرد شود. با اولویت دادن به خودمراقبتی، افراد میتوانند به جای دریافتکنندگان منفعل مراقبتهای سلامت، مشارکت فعالی در سلامت خود داشته باشند.
مقابله با استرسهای مدرن
دنیای مدرن پر شده از عوامل استرسزا، از برنامههای کاری سخت گرفته تا اتصال مداوم به فناوری. خودمراقبتی ابزارهایی را برای مقابله با این چالشها فراهم میکند. از طریق ورزش منظم یا ذهنآگاهی و... خودمراقبتی به افراد کمک میکند تا استرس را بهطور مؤثرتری مدیریت کنند؛ این مسئله بهویژه در پیشگیری از فرسودگی شغلی مهم است.