چهار شنبه 6 اسفند 1399
کد مطلب : 125260
+
-

جوانان عضو گروه خیریه «آوای مهر باران»  برای کمک به نیازمندان و کارتن‌خواب‌ها سر از پا نمی‌شناسند

قرار مهربانی ما؛ دوشنبه‌ها

قرار مهربانی ما؛ دوشنبه‌ها

فرهاد کنکاش

قرارشان روزهای دوشنبه است و هر جای تهران که باشند خود را رأس ساعت به منطقه ۱۷ می‌رسانند تا دیگ غذا و چای داغ را بار خودرو کنند تا در جمع کارتن‌خواب‌ها و درراه‌مانده‌ها حاضر شوند.

اسم این روز را «دوشنبه‌های مهربانی» گذاشته‌اند، اما فعالیت‌شان به دوشنبه‌ها خلاصه نمی‌شود. تقویم در دست می‌گیرند و دنبال مناسبت‌های ملی و مذهبی می‌گردند تا بهانه‌ای برای خوبی کردن به همنوعان خود پیدا کنند. گاهی به دانش‌آموزان محروم رسیدگی می‌کنند، گاهی بسته‌های کمک معیشتی به خانواده‌های محروم می‌دهند و گاهی لباس نو بر تن کودکان‌کار می‌کنند. البته به غذای روح نیازمندان هم توجه داشته‌اند، نمونه‌اش برگزاری جشن در اعیاد و ولادت ائمه‌اطهار(ع) برای خانواده‌های نیازمند است تا برای ساعتی هم شده از گرفتاری‌های زندگی رها شوند و یک دل سیر بخندند و تفریح کنند.  

فعالیت‌شان دلی است و بدون حمایت هیچ سازمانی، هزینه‌ها را خودشان را تأمین می‌کنند. بیش از ۹۰ درصدشان را جوان‌ها تشکیل می‌دهند که شاید درآمد چندانی هم نداشته باشند، اما سهم نیازمندان را کنار می‌گذارند و در هر مناسبت به یاری افراد بی‌بضاعت می‌روند. محل آشپزی برای کارتن‌خواب‌ها و گردهمایی آنها در خانه‌ای قدیمی، اما باصفاست که متعلق به یکی از اعضای همین گروه خیریه است.

آشپزی، خرید بسته‌های غذایی، بسته‌بندی و حمل اجناس و... همگی برعهده خودشان است و برای انجام کارها از همدیگر سبقت می‌گیرند. «آوای مهر باران» نامی است که برای گروه خیریه خود برگزیده‌اند که شکل‌گیری آن به ۸ سال پیش برمی‌گردد؛ زمانی که «طاهره خانی» و «مهرداد منعم» با دیدن خانواده‌های بی‌بضاعت در منطقه ۱۷ به فکر یاری رساندن به آنها افتادند. کارشان را با رسیدگی به چند زن سرپرست خانوار شروع کردند و خیلی زود بچه‌های محل به جمع‌شان اضافه شدند. پس از آن رسیدگی به وضعیت کودکان‌کار و ایتام را شروع کردند و طولی نکشید که به فکر افتادند برای کارتن‌خواب‌ها غذا آماده و بین آنها پخش کنند.  

  •  رسیدگی به آسیب‌دیدگان مناطق مختلف
طاهره خانی/یکی از بانیان  آوای مهر باران

دوشنبه است و بوی سوپ در کوچه پیچیده است. هریک از اعضای گروه مشغول‌کاری است تا هرچه زودتر دیگ غذا و فلاسک‌های چای را سوار خودرو کرده و بین کارتن‌خواب‌ها ببرند. «طاهره خانی» درباره دلیل انتخاب روزهای دوشنبه برای انجام این کار می‌گوید: «مردم و گروه‌های خیریه زیادی در روزهای پنجشنبه و جمعه اقدام به توزیع غذا و خیرات بین کارتن‌خواب‌ها می‌کنند و مؤسسه خیریه «طلوع بی‌نشان‌ها» هم روزهای سه‌شنبه چنین‌کاری را انجام می‌دهد.

به همین دلیل تصمیم گرفتیم روزهای دوشنبه اقدام به توزیع غذا بین کارتن‌خواب‌ها کنیم.» وی درباره نحوه تأمین هزینه‌ها می‌گوید: «نه تنها هزینه تهیه غذا برای کارتن‌خواب‌ها، بلکه تمامی هزینه‌ها از جمله تهیه بسته‌های غذایی، لباس، نوشت‌افزار و... برای زنان سرپرست خانوار، کودکان کار، ایتام، دانش‌آموزان بی‌بضاعت و خانواده‌های محروم برعهده اعضای گروه است. در این خیریه ۴۰ نفر عضو هستند که از مناطق مختلف مثل ۵، ۷، ۱۰، ۱۳، ۱۷، ۱۸ و ۲۲ به اینجا می‌آیند. وقتی تصمیم می‌گیریم‌کاری انجام دهیم با آنها مشورت می‌کنیم و هر کسی به میزان دلخواه در تأمین هزینه‌ها مشارکت می‌کند.

گاهی اوقات هم یکی از اعضا نذر کرده و همه هزینه‌ها را متقبل می‌شود.» به گفته خانی نه تنها به کارتن‌خواب‌های منطقه ۱۷، بلکه آسیب‌دیدگان مناطق همجوار هم از جمله مناطق ۱۸ و ۱۹ رسیدگی می‌کنند.  

  •  یادگار پدر
مهرداد منعم/یکی از بانیان  آوای مهر باران

«مهرداد منعم» که در شکل‌گیری این گروه خیریه با خانی همراه بوده، خانه پدری‌اش را برای فعالیت‌های خیرخواهانه و پخت غذا وقف کرده است. وی درباره دلایل این کار می‌گوید: «این رسمی بوده که از پدر مرحومم «احمد منعم» برای ما به یادگار مانده است. از کاسبانی سرشناس منطقه بود که نیازمندان را می‌شناخت و کمک حال‌شان بود. وقتی هم که به فکر راه‌اندازی این گروه خیریه افتادیم، خانه پدری‌ام را به فعالیت اعضا و پخت غذا اختصاص دادیم و خوشبختانه اعضای خانواده‌ام همیشه در انجام کارهای خداپسندانه با ما همکاری کرده‌اند.» وی ادامه می‌دهد: «در این گروه خیلی از جوان‌ها همراه با اعضای خانواده خود حضور و فعالیت دارند. از پدر و فرزند گرفته تا زن و شوهر و مادر و فرزند.» 

  • به حال جوان‌ها غبطه می‌خورم
فاطمه حج/عضو آوای مهر باران

«فاطمه حج» بزرگ‌ترین عضو گروه است. می‌گوید: «پیش از آشنایی با این مؤسسه در خیریه شهید ناظری فعالیت می‌کردم. وقتی جمع باصفای این جوان‌ها را دیدم به جمع آنها اضافه شدم و برای شرکت در برنامه‌ها لحظه‌شماری می‌کنم.» وی ادامه می‌دهد: «این جوان‌ها را مثل فرزندان خودم می‌دانم و به حال‌شان غبطه می‌خورم. خوشحالم در منطقه ما چنین جوان‌هایی وجود دارند که برای رسیدگی به مشکلات خانواده‌های محروم و گرفتاران قدم برمی‌دارند.»

  • حضور رایگان هنرمندان در برنامه‌ها
مرتضی رحیم تبریزی/عضو آوای مهر باران

«مرتضی رحیم تبریزی» مدیر یک مؤسسه فرهنگی و هنری است که با عقد قرارداد با سازمان‌ها، اقدام به اجرای برنامه‌های آنها می‌کند به این طریق که از هنرمندان برای شرکت در برنامه‌ها دعوت می‌کند و برگزارکننده مراسم در مناسبت‌های ملی و مذهبی برای سازمان‌هاست. با این وجود، فعالیت او در این گروه خیریه رایگان است و می‌گوید: «وقتی با هنرمندان رشته‌های مختلف مثل بازیگران، مجریان و... تماس می‌گیرم و می‌گویم که قرار است برای خانواده‌های محروم، کودکان‌کار و... برنامه اجرا کنیم، بدون دریافت دستمزد اعلام آمادگی می‌کنند و بیش از سایر برنامه‌ها وقت و انرژی می‌گذارند.» 

  • آماده‌سازی غذای دلچسب 
امیرحسین ابوالقاسمی/عضو آوای مهر باران

«امیرحسین ابوالقاسمی» یکی از آشپزهای گروه است که دوشنبه‌ها برای آماده‌سازی و توزیع غذا بین کارتن‌خواب‌ها وقت زیادی صرف می‌کند. حدود یک‌سال پیش با این گروه خیریه آشنا شده و از ماه مبارک رمضان امسال پخت غذا را برعهده گرفته است. می‌گوید: «دندان‌های بیشتر کارتن‌خواب‌ها و معتادان خراب است و نمی‌توانند غذاهای پلویی بخورند. به همین دلیل دوشنبه‌ها سعی می‌کنیم آش، سوپ و عدسی بپزیم. البته خوردن این غذاها در سرمای هوا هم دلچسب است و استقبال زیادی هم می‌کنند.»

  • لذت کار جمعی 
مهیار یحیی‌زاده/  عضو آوای مهر باران

«مهیار یحیی‌زاده» کوچک‌ترین عضو گروه خیریه است که برای توزیع غذا بین کارتن‌خواب‌ها حضور دارد. همراه پدرش در این برنامه‌ها شرکت می‌کند و خوشحال است که می‌تواند با بسته‌بندی نان و انجام کارهای کوچک قدمی برای کمک به آسیب‌دیدگان اجتماعی بردارد. وقتی از او می‌پرسیم اگر پولدار شوی، دوست‌داری به تنهایی همه این کارها را انجام دهی؟» پاسخ می‌دهد: «خیر. اینجور کارها را باید با جمع انجام بدهیم چون لذت بیشتری دارد.»

  • شرمنده این جوان‌ها هستیم

«احمد ...» یکی از افراد آسیب‌دیده‌ای است که با این جمع آشنایی دارد و ۲ سال است که دوشنبه‌ها برای خوردن غذایی که آماده می‌کنند به خیابان خلازیل می‌آید. می‌گوید: «این جوان‌ها ما را شرمنده کرده‌اند و هربار که آنها را می‌بینیم خجالت‌زده می‌شویم. آرزوی همه ما این است که قدرت ترک اعتیاد و حضور در جمع خانواده‌های‌مان را پیدا کنیم تا چنین جوان‌هایی پول خود را برای رسیدگی به ما صرف نکنند.» او متولد استاد خراسان است و روزگاری دبیر بوده که متأسفانه به دلیل اعتیاد به موادمخدر کارتن‌خواب شده است.  

این خبر را به اشتراک بگذارید