يك پيروزی به وسعت ايران

روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، انقلاب اسلامی ایران به نقطه اوج خود رسید و با سقوط رژیم پهلوی، نظام شاهنشاهی برای همیشه پایان یافت. این روز تاریخی، نتیجه سال‌ها مبارزه، فداکاری و همبستگی مردم ایران در سراسر کشور بود. اگرچه تهران به‌عنوان پایتخت، مرکز اصلی تحولات سیاسی و نظامی بود، شهرستان‌ها نیز نقشی حیاتی و تعیین‌کننده در پیروزی انقلاب ایفا کردند. در بسیاری از شهرهای ایران، مردم با برگزاری تظاهرات گسترده، اعتصابات سراسری و تسخیر مراکز دولتی، صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان رساندند. شهرهایی مانند تبریز، مشهد، اصفهان، شیراز، یزد، اهواز، کرمان، سنندج، کرمانشاه، رشت و بسیاری دیگر، صحنه خیزش‌های مردمی بود که با شعارهایی علیه استبداد، خواستار بازگشت امام خمینی(ره) و برپایی حکومت اسلامی شدند. در روز ۲۲ بهمن، همزمان با تهران، در بسیاری از شهرستان‌ها نیز مردم به خیابان‌ها آمدند، پادگان‌ها و کلانتری‌ها را تصرف کردند ‌. این هماهنگی سراسری، نشان‌دهنده عمق نفوذ انقلاب در اقصی‌نقاط کشور بود. در اینجا با تماشای چند تصویر از تظاهرات مردم شهرهای کشور در روزهای پایانی نظام شاهنشاهی، کمی با آن روزهای باشکوه خاطره‌بازی می‌کنیم.


مشهد
غریو شادی در حرم رضوی
یک روز قبل از 22بهمن، نمایشگاهی از عکس شهدا در باشگاه دانشگاه مشهد گشایش یافت و مردم از مسجد کرامت تا چهارراه و میدان شهدا و دیگر خیابان‌های مشهد در حمایت از همافران تهران به خیابان‌ها ریختند. در روز 22بهمن هم خبر پیروزی انقلاب از رادیو ملی پخش شد و مردم در حرم رضوی و خیابان‌ها غریو شادی سر دادند.


شیراز
سنگر طاغوت فروریخت
ساختمان شهربانی در مجاورت ارگ کریمخانی شهر شیراز قرار داشت و مردم در 22بهمن سال57، پس از تسخیر کلانتری‌ها، به سمت آخرین سنگر نیروهای شاه یعنی همان ساختمان شهربانی هجوم بردند. مأموران شهربانی هم در پشت‌بام شهربانی و ارگ کریمخانی سنگر گرفتند و در ساعت 16، شیراز هم به‌طور کامل آزاد شد.


اصفهان
نقطه عطف در انقلاب
در روزهای آغازین بهمن سال1357، گروهی از نظامیان پایگاه‌های اصفهان، با لباس نظامی در خیابان‌های شهر اصفهان برای حمایت از امام خمینی(ره) تظاهرات کردند. به‌خصوص در روز 22بهمن، سیل مردم از دروازه ‌شیراز اصفهان تا مسجد سید جاری شد که نقطه عطفی در مسیر انقلاب سال57 بود.


سنندج
به زیر کشیدن  مجسمه شاه
صبح روز 22بهمن57، خبر شهادت 2 نوجوان قلب مردم را به درد آورد؛ مردم حوالی بعداز‌ظهر با شنیدن اعلامیه بی‌طرفی ارتش به خیابان‌های سنندج ریختند و شادی و پایکوبی کردند. مردم در همان روز به سمت مجسمه شاه هم رفتند تا آن را به زیر بکشند؛ مجسمه‌ای که در روزهای قبل به‌شدت از آن مراقبت می‌شد و چند‌نفر هنگام حمله به آن شهید شده بودند.


مرند
صدای انقلاب
صبح 22بهمن، مردم مرند هم مثل بسیاری از شهرها علیه ظلم رژیم پهلوی تظاهرات کردند و با وجود اینکه می‌دانستند ارتش حکم تیر دارد، میدان را خالی نکردند. گروهی به طرف شهربانی در خیابان یالدور مرند یورش بردند تا آنجا را تسخیر کنند. در همین کش و قوس بود که مردم مرند هم از رادیو این صدا را شنیدند: «این صدا، صدای انقلاب است...»