مرد دریا همدم درختها شد
ناخدا غلام بازماندگان، مردی که سالها روی آب زندگی کرد و حالا دل به کاشت درخت در بندر لافت داده است
راحله عبدالحسینی | روزنامه نگار
۶۵ ساله است و سالهای زیادی از عمرش را روی آب و دریا گذرانده و حالا چند سالی است که دیگر دریا نمیرود. ناخدا غلام بازماندگان، معروف به ناخدا غلام بادلو، در مدتی که دریانوری را کنار گذاشته، به درختکاری دل داده است؛ آن هم در منطقه گرم و سوزان بندر لافت. ناخدا غلام میگوید تا زنده است درخت میکارد، چون دوست دارد صدای پرندگان را بشنود.

از دریا تا پای درخت
ناخدا غلام علت دریانرفتنش را کهولت سن میداند و به همشهری میگوید: «دریا برای من تمام نشده و هرچه را از زندگی میدانم دریا به من آموخته؛ مخصوصا صبر و استقامت.»او درباره دلیل رویآوردنش به درختکاری میگوید: «ما مدیون محیطزیست منطقهمان هستیم. بندر لافت خیلی گرم است. درخت که میکاریم، میتوانیم نفس بکشیم.» انتخاب او برای درختکاری بیشتر از همه درخت کهور است؛ درختی که با شرایط منطقه سازگار است و با آب کم هم رشد میکند. ناخدا غلام دانههای کهور را خودش جمعآوری میکند و اوایل تابستان که دانهها جوانه میزنند، آنها را با خاک مخلوط میکند و در گلدان میکارد تا نهال کهور آماده کاشت شود.
گلدانهایی از دورریختنیها
از آنجا که محیطزیست برای ناخدا غلام خیلی اهمیت دارد، برای کشت نهالهای کهور هم سراغ گلدانهای پلاستیکی نمیرود. او میگوید: «در طبیعت و اطرافم هرچیزی که مناسب کشت نهال باشد، از ظرف ماست و رب گوجهفرنگی تا دبههای بیاستفاده، پیدا میکنم. بهاینترتیب همزمان هم نهال کشت میکنم و هم محیطزیست را از زبالههای رهاشده در طبیعت نجات میدهم.» رشد دانه تا تبدیلشدن به نهال حدود یکماه زمان میبرد. بهگفته ناخدا غلام، وقتی دانه کاشته میشود، مدتی بهاصطلاح به خواب میرود و بعد جوانه میزند. از آن به بعد با آبیاری کمکم رشد میکند تا برای کاشت آماده شود.
او ادامه میدهد: «وقتی نهالها آماده شدند، همسایهها و آشنایان هم میتوانند آنها را با خود ببرند و هرجایی که دوست دارند بکارند.»
سالها درختکاری باعث شده اطراف محل زندگیاش هم پر از درختهایی باشد که خودش کاشته است. میگوید حدود ۲۰ تا ۳۰اصله درخت کهور را اطراف خانه خودش و ۲۰درخت هم در مسیر جاده اصلی کاشته است. آبیاری و مراقبت از درختان کشتشده هم بر عهده ناخدا غلام است.
صبح و صدای پرندگان
اهالی بندر لافت ناخدا غلام را با جمله معروفش میشناسند که میگوید: «اگر میخواهی صدای پرندگان را بشنوی، درخت بکار.»
او دراینباره میگوید: «همین درختان سبب شده که از زمان اذان صبح، صدای پرندگان را در اطراف خانهام بشنوم؛ آن هم بهدلیل مراقبت از درختهای سرسبزی که روزی فقط دانه بودند.» ناخدا غلام شباهت سالها دریانوردی و درختکاری این روزهایش را در مفیدبودن خلاصه میکند و ادامه میدهد: «انسان باید برای جامعه مفید باشد و تحرک داشته باشد. همانطور که آب اگر جایی بماند و راکد شود، فاسد میشود. من دریا نمیروم، اما در حرکت هستم و این بار صبر و استقامت را با دانههای کهور تجربه میکنم.»
ما مدیون محیطزیست منطقهمان هستیم. بندر لافت خیلی گرم است. درخت که میکاریم، میتوانیم نفس بکشیم
در طبیعت و اطرافم هرچیزی که مناسب کشت نهال باشد، از ظرف ماست و رب گوجهفرنگی تا دبههای بیاستفاده، پیدا میکنم. بهاینترتیب همزمان هم نهال کشت میکنم و هم محیطزیست را از زبالههای رهاشده در طبیعت نجات میدهم