جاده قدیمی ساوه را دریابید

ابوذر چهل امیرانی_ دبیر تحریریه

جاده ساوه که چندسالی است به بزرگراه شهید آیت‌الله ‌سعیدی تغییر نام داده، از جمله معابر بسیار قدیمی است که عمری به درازای تهران دارد. جاده‌ای که تهران را به شهرهای غربی کشور از جمله ساوه وصل می‌کرد و بهانه شکل‌گیری کوره‌های آجرپزی، کارگاه‌های مختلف تولیدی و شهرها و شهرک‌های اقماری پایتخت بود.
پس از ساخت آزادراه تهران‌ـ ساوه،‌ تردد از این جاده کاهش یافت و مسافرانی که قصد رسیدن به شهرهای ساوه، همدان و غرب کشور داشتند را به سوی خود جلب کرد، اما هنوز هم همه روزه ده‌ها هزار نفر از ساکنان شهرک‌های حاشیه تهران از جمله چهاردانگه، اسلامشهر، نسیم شهر، رباط‌کریم و... از جاده قدیمی ساوه برای رفتن به محل کار یا منازل خود استفاده می‌کنند. این جاده مبنای مرزبندی بین چند منطقه جنوب تهران هم قرار گرفته و سال‌هاست شهرداری‌های مناطق17، 18 و 19 در محدوده‌هایی که این جاده در مناطق آنها قرار گرفته، فعالیت‌های عمرانی و خدماتی انجام می‌دهند. همچنین خدماتدهی در بخش‌هایی از این جاده هم به عهده شهرداری‌های شهرک چهاردانگه، اسلامشهر و رباط‌کریم است. این بزرگراه که روزگاری جاده‌ای بین شهری بود، این روزها در دل بافت مسکونی و شهری قرار گرفته و نیازمند امکانات و تجهیزاتی همانند سایر معابر است، ولی مشکلاتی در آن دیده می‌شود که رهگذران را هنگام‌ تردد از این مسیر دل آزرده می‌کند.
عدم روشنایی کافی در بخش‌های زیادی از جاده، آسفالت نامناسب، نبود پل‌های مکانیزه عابرپیاده و‌ تردد همیشگی شهروندان از عرض معبر، از مشکلاتی است که با وجود تلاش‌های صورت گرفته، در این جاده دیده می‌شود و در طول سال ده‌ها تصادف منجر به فوت و جرح در آن به وقوع می‌پیوندد. لازم است مسئولان شهرداری‌های مناطق و شهرداری‌های حاشیه پایتخت با برپایی جلسه‌ای مشترک، چنین مشکلاتی را بررسی و برای رفع آنها چاره‌اندیشی کنند. نبود مدیریت واحد برای رسیدگی به وضع این جاده باعث شده تا هریک از مناطق و شهرداری‌های حاشیه شهر، فعالیت‌های جداگانه‌ای با توجه به بودجه‌های خود در این جاده انجام دهند که باعث می‌شود روشنایی، آسفالت و... در بخش‌هایی از این معبر مناسب و در بخش‌هایی دیگر نامناسب و خطرآفرین باشد.