211 نقطه تهران برای طرح مسکن اجتماعی
کلید خانه برای زوجهای جوان
زاکانی: زوجهای جوان و خانوادههای نیازمند در اولویت طرح جدید مسکن اجتماعی تهران قرار دارند
گروه شهری
شهرداری تهران بهدنبال توسعه مسکن اجتماعی، نوسازی محلات و حمایت از مستأجران است؛ برنامهای که قرار است با مشارکت مالکان، سازندگان و خیرین، دسترسی زوجهای جوان و خانوادههای نیازمند به خانه را تسهیل کند. علیرضا زاکانی، شهردار تهران، نوسازی شهری را یکی از ظرفیتهای اجرای این برنامه معرفی کرده است.
نوسازی با هدف ساخت مسکن
زاکانی درباره ابعاد طرح گفته است: «۲۱۱ نقطه جغرافیایی از شهر تهران را برای نوسازی هدفگذاری کردهایم که مجموع مساحت آنها ۶۲۹هکتار خواهد شد و در چارچوب این برنامه، مسکن اجتماعی را نیز پیش میبریم تا بتوانیم موجی جدی برای ساخت مسکن اجتماعی ایجاد کنیم.» در این رویکرد، نوسازی فقط به جایگزینی ساختمانهای فرسوده محدود نمیشود. شهرداری میخواهد با طراحی محلات و استفاده از ظرفیت زمینهای شهری، زمینه احداث واحدهای مسکونی جدید را فراهم کند. بخشی از واحدهای مازاد پروژهها نیز برای تأمین مسکن اجتماعی درنظر گرفته میشود. اجرای این برنامه به همکاری دولت، وزارت راه و شهرسازی، مالکان و سرمایهگذاران نیاز دارد. بهگفته شهردار، ظرفیت شهرداری در پروژهها میتواند هم برای مسکن اجتماعی و هم برای اجارهداری حرفهای یا عرضه متری به مردم استفاده شود. در مناطقی که زمینها متعلق به شهروندان یا نهادهای مختلف است، مشارکت مالکان اهمیت دارد. زاکانی با اشاره به محدودهای در محله هرندی توضیح داده که پس از طراحی کلان و پیگیری مجوزها، شماری از مالکان برای مشارکت و تجمیع زمینهای خود اعلام آمادگی کردهاند. تشکیل شرکت پروژه نیز از روشهای پیشبینیشده برای همکاری طرفهای مختلف است.
اجارهداری برای ثبات سکونت
حمایت از مستأجران، بخش دیگری از برنامه مسکنی مدیریت شهری است. زاکانی از پیشبینی قراردادهای اجاره 3، 4 یا 5ساله خبر داده و تأکید کرده که افزایش اجارهبها در این الگو باید کمتر از نرخ تورم باشد. هدف، کاهش نگرانی خانوادهها از جابهجایی مداوم و افزایش سالانه هزینه سکونت است. با این حال، اثرگذاری این سیاست به تأمین واحدهای اجارهای و اجرای قراردادها بستگی دارد.
مشارکت خیرین و شناسایی نیازمندان
زاکانی درباره مشارکت خیرین نیز از پیشنهاد فردی خبر داده که آمادگی دارد درصورت تأمین زمین، با هزینه شخصی خود ۱۲۰واحد مسکونی بسازد و برای استفاده نیازمندان وقف کند. طبق برنامه شهرداری، مدیریت شهری میتواند زمین و امکانات لازم را فراهم کند و خیرین ساختوساز را بر عهده بگیرند. هیأتامنای محلات نیز قرار است در شناسایی خانوادههای نیازمند مسکن کمک کنند.
تفاوت مسکن اجتماعی و خانهریز
در کنار این طرح، «خانهریز» برای سرمایهگذاری خرد شهروندان در پروژههای ساختمانی طراحی شده است. در خانهریز، افراد با خرید سهمهای کوچک در منافع پروژه مشارکت میکنند، اما مسکن اجتماعی ماهیتی حمایتی دارد و برای خانوادههای فاقد مسکن و زوجهای جوان دنبال میشود. سرانجام موفقیت این برنامهها به تأمین منابع، مشارکت مردم و تبدیل هدفگذاریهای اعلامشده به واحدهای آماده سکونت وابسته خواهد بود.

