محسن مؤمنی شریف، نویسنده و پژوهشگر ادبی یکی از سخنرانان بیست و دومین پاسداشت ادبیات جهاد و مقاومت بود که با اشاره به جایگاه رمان در منظومه فکری رهبرشهیدانقلاب، این قالب ادبی را یکی از ابزارهای مهم تمدنسازی و معرفی هویت ملتها دانست. وی با تبریک به نیما اکبرخانی به مناسبت تقریظ رهبرشهیدانقلاب بر کتاب «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» به همزمانی این مراسم با سالگرد آزادسازی سوسنگرد اشاره کرد و گفت: «شخصیت اصلی این رمان نیز از قهرمانان سوسنگرد است و این موضوع بر اهمیت اثر میافزاید.» مؤمنی شریف با بیان اینکه مفهوم «جنگ ارادهها» در این رمان بهخوبی به تصویر کشیده شده ا، اظهار کرد: «رمان از نظر رهبرشهیدانقلاب جایگاه ارزشمندی داشت و برای درک این اهمیت باید آن را در منظومه فکری ایشان بررسی کرد. هر تمدنی پیش از هر چیز باید تعریف خود را از انسان ارائه دهد و سپس انسان تراز و الگوی مطلوب خود را معرفی کند.» وی افزود: «انقلاب اسلامی انسانهای بزرگی را به میدان آورد که حوادث بزرگی را رقم زدند، اما در حوزه معرفی و روایت این انسانها آنگونه که باید، کار نشده است. انتظار رهبرشهیدانقلاب از هنرمندان بهویژه داستاننویسان و رماننویسان این بود که نگاه انقلاب اسلامی به انسان را تبیین کنند و انسانهایی را که انقلاب پرورش داده است، به جامعه معرفی کنند.» این پژوهشگر ادبی رمان را یک آزمایشگاه بزرگ انسانی توصیف کرد و گفت: «هر خواننده هنگام مطالعه یک داستان، خود را در موقعیت شخصیتهای آن قرار میدهد و از خود میپرسد اگر در جایگاه آن شخصیت بود، چه تصمیمی میگرفت و کدام مسیر را انتخاب میکرد. به این ترتیب، خواندن رمان فرصتی برای تمرین انتخابهای درست در زندگی است و نویسنده صرفاً یک داستاننویس نیست، بلکه معمار روان جامعه است.» مؤمنی شریف همچنین با تأکید بر اینکه هنرمند نباید تنها به بازنمایی تلخیها و مشکلات جامعه بسنده کند، اظهار کرد: «هنر در کنار شناخت واقعیتها باید جامعه را به سمت افقهای امیدبخش و آرمانهای بلند حرکت دهد و مسیر رسیدن به آینده مطلوب را ترسیم کند.» وی گفت: «رمان این ظرفیت را دارد که تاریخ را از حالت مجموعهای از اسناد و اطلاعات خارج و به تجربهای زیسته تبدیل کند؛ بهگونهای که مخاطب بتواند شخصیتهای تاریخی، زندگی و موقعیتها و تصمیمهای آنان را درک کند.» وی افزود: «یکی از انتظارات رهبرشهیدانقلاب این بود که ما، رمان خودمان را داشته باشیم و بتوانیم در جهان خودمان، خودمان را روایت کنیم. در واقع نباید صرفاً مصرفکننده آثار دیگران باشیم، بلکه باید در عرصه ادبیات و هنر، تولیدکننده و صاحب اثر باشیم.»
رمان، آزمایشگاه بزرگ انسانی است
در همینه زمینه :