سیدسروش طباطباییپور| روزنامه نگار
اگر بخواهیم به یکی از مسیرهای رونق مطالعه اشاره کنیم، حتما باید روی عبارت «رونق کتابخانههای عمومی» توقف وتأمل کنیم؛ بهخصوص کتابخانههای مخصوص کودکان و نوجوانان آنهم در مناطق روستایی.
نمونهاش کتابخانه روستایی «چولی قزک»، در روستای خونیک تجن در استان خراسان جنوبی است؛ کتابخانهای که به همت گروهی از کودکان و نوجوانان همان روستا پایهگذاری شد و بعد از انتشار درخواست آنها در شبکههای مجازی مبنی بر درخواست و تجهیز کتابخانه، سیل کتاب و قفسه و همت عالی از سراسر ایران به روستا سرازیر و این کتابخانه 15آبان امسال، افتتاح شد. اما نکتهای که در پس ماجرای رونق این کتابخانه یا دیگر کتابخانههای فعال روستایی است، وجود کتاب و سالن مطالعه و میز و نیمکت نیست؛ اگر به شیوه کار این کتابخانهها توجه کنید، در خواهید یافت که کتابداران و تسهیلگران ازجانگذشته و دلسوزی پای کار این کتابخانهها هستند که علاوه بر امانتدادن کتاب، برای بچههای آن مناطق، کتاب میخوانند و مسابقه برگزار میکنند و مهر میپراکند و آگاهی درو میکنند!
مثلا پشت پرده کتابخانه تازهتاسیس چولیقزک، مردی به نام اکبر کارگر ایستاده که بچهها آنقدر دوستش دارند که او را «آقای کتابی» مینامند. آقای کتابی هرهفته و بدون چشمداشت، برای بچههای این روستا و روستاهای اطراف کتاب میخواند و اگر او نباشد، چنین کتابخانههایی معمولا بعد از گذشت چند ماه، بیرونق میشوند. پس برای رونق کتاب در کشورمان، هوای آقاها و خانمهای کتابی را داشته باشیم و به احترامشان تمامقد بایستیم.
مروجان کتاب را دریابیم
در همینه زمینه :