بنبست والیبال
روبرتو پیاتزا از سرمربیگری تیم ملی والیبال ایران کنار گذاشته شد. فدراسیون والیبال که دی1403 با او قرارداد 2+2 بسته بود، دیروز اعلام کرد که این قرارداد برای 2سال دوم تمدید نشد.
هرچند فدراسیون در این 2سال از عملکرد سرمربی ایتالیایی حمایت و منتقدان را به آرامش دعوت کرده بود، اما حالا این تصمیم مهر تأییدی است بر نظر کسانی که موافق ادامه همکاری این مربی با تیم ملی ایران نبودند. تیم ملی با بهروز عطایی نتوانست به بازیهای المپیک2024 برسد، ولی فدراسیون امیدوار بود تیم با پیاتزا در بازیهای2028 حاضر شود، اما حالا که این رویا تقریبا از دست رفته است. فدراسیون میلاد تقوی تصمیم گرفته جلوی ضرر را زودتر بگیرد و مربی بهتری را برای تیم انتخاب کند. والیبال ایران با پیاتزا جوانتر شد، در لیگ ملتهای2025 تا رده نهم بالا رفت اما یک سال بعد همانجایی ایستاد که سال2024 با عطایی قرار گرفته بود؛ رده پانزدهمی. تیم پیاتزا در بازیهای آسیایی ناگویا قهرمان شد، اما برخلاف بزرگنمایی این قهرمانی برای افکار عمومی و تأکید بر اینکه این عنوان با شکست ژاپن در کشورش بهدست آمده، ولی فدراسیون واقف بود که این قهرمانی مقابل تیم دوم ژاپن کسب شده و فاصله با تیم اول بیش از آن است که بهنظر میرسد. در توضیح دلایل این قطع همکاری، به قرارداد 4ساله پیاتزا با باشگاه لهستانی اشاره شده و اینکه این مربی نمیتوانست وقت زیادی برای تیم ایران بگذارد اما شاید این، دمدستیترین بهانه باشد. در 2سال گذشته هم پیاتزا بعد از پایان فصل مسابقات باشگاهی و پایان کارش، کنار تیم ملی ایران حاضر میشد و جز چند تورنمنت، حضور پررنگی در والیبال ایران نداشت. این در حالی است که سالهای قبل یکی از بحثهای اصلی در استخدام مربیان خارجی، همکاری تماموقت و پروازینبودن آنها بود. بهنظر میرسد تنها دلیلی که تا به دیروز پیاتزا را در کنار تیم ملی والیبال ایران حفظ کرده بود، پایان قرارداد 2ساله اول بود و اینکه فدراسیون مجبور به پرداخت غرامت نشود؛ چراکه بعد از لیگ ملتهای2026 خود فدراسیون در محافل خصوصی از عملکرد این مربی ابراز نارضایتی کرده بود. و حالا مسئله اصلی انتخاب سرمربی جدید است. در شرایط جنگی منطقه، بالابودن قیمت ارز و... تیم ملی باز هم میتواند سرمربی خارجی داشته باشد یا باید به همکاری با مربیان وطنی رضایت بدهد؟