نخ تسبیح چند پیام رهبرانقلاب و نقش ما

محسن مهدیان؛  مدیرمسئول

چه خط مشترکی میان پیام‌های اخیر رهبر انقلاب به فرماندهان نظامی و سران قوا وجود دارد؟ چه نسبتی میان آمادگی موشکی نیروهای مسلح، تجمعات شبانه مردم و رسیدگی به معیشت وجود دارد؟
اگرچه مخاطبان این پیام‌ها متفاوتند و هرپیام به موضوعی خاص اشاره دارد، می‌توان همه آنها را در امتداد یک راهبرد مشترک تحلیل کرد: پایان‌دادن به وضعیت فرسایشی
«نه جنگ، نه صلح».
اما چگونه؟
نخست، در میدان نظامی. تأکید رهبر انقلاب بر آمادگی فوری و توان پاسخگویی بدون محدودیت جغرافیایی، ناظر به افزایش قدرت بازدارندگی است؛ یعنی دشمن بداند ادامه تهدید و فشار، بدون هزینه نخواهد بود.
دوم، در میدان اقتصادی. تأکیدات مطرح‌شده در دیدار با قالیباف و محسنی‌اژه‌ای درباره معیشت مردم، وجه دیگری از همین راهبرد است؛ اقتصادی که بتواند فشار جنگ را تحمل کند، قدرت مقاومت کشور را افزایش می‌دهد.
سوم، در میدان اجتماعی. تأکید بر تجمعات شبانه و حضور مردم در خیابان، نمایش انسجام ملی است؛ سرمایه‌ای که محاسبات دشمن درباره شکاف اجتماعی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
چهارم، در میدان منطقه‌ای. تأکید بر وحدت ساحات و پیوند جبهه‌های مقاومت، نشان‌دهنده امتداد قدرت ایران فراتر از مرزهای جغرافیایی است. حتی بحث‌هایی که اخیراً درباره تغییر دکترین هسته‌ای مطرح شده، در همین چارچوب قابل بررسی است؛ تلاشی احتمالی برای افزایش بازدارندگی و تغییر محاسبات طرف مقابل، نه تصمیمی که تحقق آن قطعی شده باشد.
اما مهم‌ترین نتیجه این تحلیل چیست؟
پایان‌دادن به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» فقط مأموریت نیروهای مسلح یا دستگاه دیپلماسی نیست.
برای مثال، طرح تورم صفر شهرداری تهران را می‌توان فراتر از یک اقدام معیشتی، تلاشی برای افزایش تاب‌آوری مردم در شرایط جنگی دانست.
خلاصه اینکه پایان‌دادن به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» فقط مأموریت نیروهای مسلح یا دستگاه دیپلماسی نیست. از آمادگی موشکی تا تجمعات شبانه، از تأمین معیشت مردم تا اقدامات مدیریت شهری، همه می‌توانند اجزای یک راهبرد واحد باشند؛ راهبردی که هدف آن افزایش قدرت بازدارندگی، تقویت تاب‌آوری ملی و تغییر محاسبات دشمن است.
در این معادله، هر دستگاه، هر نهاد و حتی هر شهروند می‌تواند نقشی داشته باشد. برهم‌زدن وضعیت «نه جنگ، نه صلح» فقط در میدان جنگ اتفاق نمی‌افتد، در متن زندگی مردم هم رقم می‌خورد.