واکنش اعضای شورا چه بود؟

اقدام شجاعانه‌ای در مدیریت شهری ششم صورت گرفت
مهدی پیرهادی، رئیس کمیسیون سلامت، محیط‌زیست و خدمات شهری شورا:  سال۱۴۰۰ که وارد شورا شدیم، بودجه آب در کل تهران ۴۰۰میلیارد تومان بود و ما بودجه آبرسانی را در طول این چند سال به ۲۴همت رساندیم که نتیجه اقدامات علمی و برنامه‌ریزی است. بوستان‌های جنگلی طرح دقیق و علمی نداشتند؛ کاری که در دهه‌های گذشته انجام نشده بود در این دوره مدیریت شهری با یک اقدام شجاعانه صورت گرفت. ما بارها با شهردار تهران جلسه برگزار کردیم و ایشان تأکید داشت که هرجا نیاز به اصلاح بود، ولو برای بنده و شهرداری تبعات دارد، انجام دهید. من قسم جلاله خوردم که شهردار تهران این موضوع را مطرح کرده است. امروز دیگر مشکلی بابت بودجه وجود ندارد. دهه‌ها در دوره‌های قبل بدون آب درخت کاشته شده بود که محکوم به خشک‌شدن بودند. در این میان ۸۰۰میلیون مترمکعب از تصفیه‌خانه صاحبقرانیه به منطقه‌یک، سه‌میلیون مترمکعب از تصفیه‌خانه لواسان برای ارتفاعات جنگلی، 4/11میلیون مترمکعب پساب از تصفیه‌خانه فیروزبهرام به مناطق ۱۸ و ۲۱، و 3میلیون مترمکعب از تصفیه‌خانه‌های المهدی و اکباتان تأمین شده و تصفیه‌خانه جنوب نیز تا پایان سال به بهره‌برداری می‌رسد؛ این اقدامات در ۶۰سال اخیر بی‌نظیر است. بارها در تریبون رسانه‌ای انگشت اتهام به سمت منابع طبیعی و دولت رفته است. پیشنهاد دارم حتماً از مدیرکل منابع طبیعی دعوت شود تا در جلسه شورا حضور یابد و درباره عملکرد دولت و دستگاه‌های مسئول در این سال‌ها توضیح دهد تا یک‌طرفه به قاضی نرویم.

مدیریت شهری باید پاسخگو باشد 
مهدی اقراریان، رئیس کمیته نظارت حقوقی شورا: این دومین جلسه است که بر موضوع لزوم پاسخگویی شهردار درباره وضعیت پارک چیتگر و سایر پارک‌های جنگلی اصرار دارم؛ موضوعی که در جلسه قبل نیز به‌صورت مکتوب تقدیم ریاست شورا شد. وضعیت کنونی بوستان‌های جنگلی یک فاجعه زیست‌محیطی است که مدیریت شهری باید درباره آن پاسخگو باشد.

اجازه نمی‌دهیم جای شاکی و متهم عوض شود
سیداحمد علوی، رئیس کمیته گردشگری شورا: اگر این گزارش زودتر در اختیار اعضا و رسانه‌ها قرار می‌گرفت، امکان تبیین دقیق‌تر موضوع فراهم می‌شد و اجازه شکل‌گیری روایت‌های نادرست داده نمی‌شد. امروز افرادی که در دوره مسئولیت خود با چنین مسائلی مواجه بوده‌اند، از تریبون رسانه‌ها عملکرد مدیریت شهری فعلی را نقد می‌کنند؛ درحالی‌که لازم است ابتدا درباره آنچه در گذشته اتفاق افتاده توضیح دهند. بوستان چیتگر برای رسیدن به وضعیت مطلوب به اقدامات کارشناسی نیاز دارد و نمی‌توان تمام مسئولیت را متوجه مدیران فعلی کرد. از دادستانی و مسئولان محیط‌زیست درخواست می‌کنم بدون نگاه سیاسی، ابعاد این اتفاق و ترک‌فعل‌های احتمالی گذشته را بررسی کنند. از فعالان سمن‌های محیط‌زیستی نیز انتظار دارم اجازه ندهند با روایت‌های یک‌طرفه، جای شاکی و متهم عوض شود. حفاظت از محیط‌زیست باید مطالبه‌ای مستمر و فارغ از تعلقات سیاسی باشد.

باید زودتر اطلاع‌رسانی می‌شد
ناصر امانی، رئیس کمیته منابع انسانی شورا:  براساس اساسنامه، مهم‌ترین وظیفه سازمان بوستان‌ها حفظ و گسترش فضای سبز است. به‌جای آقای خسروی، باید مدیرعامل سازمان بوستان‌ها پاسخ دهد که علت خشک‌شدن حدود ۳۰هزار اصله درخت در چیتگر چیست. ما در شهریور۱۴۰۰ شهر را تحویل گرفتیم؛ چرا باید پس از ۲۰‌ماه اخیر متوجه این فاجعه شویم؟ اگر زودتر اطلاع‌رسانی و اعتراض می‌کردیم، تعداد درختان آسیب‌دیده کاهش می‌یافت. درست است که ریشه بحران به 15-10سال قبل بازمی‌گردد، اما باید ۴۰‌ماه قصور و کوتاهی خودمان را در عدم‌اعتراض و پیگیری بپذیریم. چرا دادستان تهران باید تنها 2ماه پیش بازدید کند و ما زودتر پیگیر نبودیم؟ این فاجعه فقط به چیتگر محدود نیست و در سرخه‌حصار و شیان نیز با همین وضعیت مواجهیم. درختان با ۶۰سال عمر، بی‌رحمانه قطع و اعدام می‌شوند. اداره بوستان‌های بزرگی مثل چیتگر و سرخه‌حصار نباید به مناطق تحویل داده شود؛ شهرداری منطقه تنها یک اداره فضای سبز با کارشناسان محدود دارد و از تخصص لازم برخوردار نیست. سازمان بوستان‌ها باید با همکاری اداره‌کل منابع طبیعی متولی این امر باشد. تا این ساختار اصلاح نشود، اقدامات انجام‌شده دوباره ابتر خواهد ماند. اگر کسی حاضر نیست همراه من از مردم عذرخواهی کند، من بابت همه کوتاهی‌ها و قصورها در همه دوره‌ها از مردم تهران عذرخواهی می‌کنم.

چیتگر نیازمند پاسخ علمی است نه بازی سیاسی
سیدجعفر تشکری هاشمی، رئیس کمیسیون عمران و حمل‌ونقل شورا: درختان چیتگر و دیگر بوستان‌ها سرمایه‌ای ارزشمند هستند که از سال۱۳۴۱ تا ۱۳۴۵ با امکانات سخت آن زمان ایجاد شده‌اند و نمی‌توان نسبت به ازبین‌رفتن آنها بی‌تفاوت بود یا موضوع را به تسویه‌حساب سیاسی تبدیل کرد. امروز خوشحالم که یک مدیر قدیمی شهرداری با صداقت توضیح داد و امیدوارم مدیران از افراد باتجربه انتخاب شوند، نه افراد سفارشی که برای رزومه‌سازی می‌آیند. باید مشخص شود بیماری درختان ناگهانی بوده یا به‌تدریج گسترش یافته است؟ اگر بیماری سال‌ها وجود داشته، مدیریت شهری در این 5سال چه اقدامی کرده است؟ عامل بیماری (سوسک چوب‌خوار، کرم ریشه‌خوار یا عامل دیگر) چه بوده و آیا این بیماری اصلاً قابل درمان بوده یا چاره‌ای جز قطع درختان وجود نداشته است؟ متخصصان کشاورزی تأکید دارند که این نوع بیماری‌ها پس از تنش‌های شدید آبی تشدید می‌شوند؛ بنابراین باید مشخص شود تنش‌های آبی در دوره مدیریت فعلی در چه سال‌هایی رخ داده و چه اقداماتی برای مقابله با آن انجام شده است.